Απαντήσεις στο ΣΙΜΩΝΙΔΗ που έγραψε Κατά γυναικών 8ος αι. π.Χ.

Απάντηση του Α3  το 2019 μ.Χ.
Κατά ανδρών

Τι να πρωτοσχολιάσουμε για τους άνδρες...Τι να πρωτοπούμε για αυτά τα ανώτερα όντα...Το ότι λένε ότι θα ολοκληρώσουν μια δουλειά και όντως κρατάνε το λόγο τους...5 μήνες μετά! Και φυσικά δεν χρειάζονται διευκρινίσεις γιατί απλούστατα τα ξέρουν όλα! Ο εγωισμός τους τυφλώνει για αυτό δεν βλέπουν-κάνουν λάθη! Συγγνώμη, άγνωστη λέξη στους ομηρικούς καυγάδες με το ταίρι τους. Κοντά στα άπειρα ''προσόντα'' τους τους δέρνει και η ακαταστασία! Μπαίνεις κουρασμένη στο σπίτι και βρίσκεις πεταμένες μυρωδάτες κάλτσες , ρούχα παντού και μια στίβα άπλυτα πιάτα στην κουζίνα...αυτό θα πει παράδεισος! Και αντί να συμμαζέψουν το χάος που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει, απλώνουν τα πόδια στον καναπέ κι αρχίζουν τις εντολές! Τι να κάνουμε όμως; Τους χρειαζόμαστε ...              ΣΟΦΙΑ ΜΠΑΝΤΑΝΗ


Κάθε άντρας θέλει να λογίζεται διαφορετικός αλλά στην τελική όλοι με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται. Όποιον άντρα να ρωτήσεις πώς την θέλει τη γυναίκα που θα νυμφευτεί θα σου πει πάνω κάτω το ίδιο. Θέλει, βλέπεις τη γυναίκα να ΄ναι όμορφη , έξυπνη και καλή καρδιά. Δεν έχει όμως το θάρρος να πει ''εγώ τη γυναίκα μου την θέλω ολιγαρκή και να μπορώ να την κάνω ότι θέλω εγώ! Να είναι σεμνή στον κόσμο και να μπορώ να απολαμβάνω το αψεγάδιαστο κορμί της, να είναι τόσο υπέροχο σύμφωνα με τα πρότυπα που έχω φανταστεί περί γυναικείων κορμιών..
Υπάρχει ο άντρας που φέρεται ευγενικά, είναι αστείος και προσπαθεί να πλησιάσει με κάθε τρόπο...και μόλις πάρει αυτό που θέλει, φεύγει. Άνδρες, σού λένε μετά. Οι άνδρες-λένε- είναι μετρημένοι, ντόμπροι, δεν τους αρέσει να παίζουν με αισθήματα, είναι ξεκάθαροι...
Και όσο για το λιγομίλητο, τον άντρα τον βαρύ..αλίμονο αν μπορέσει ποτέ να στεφανωθεί. Έχει την πεποίθηση πώς μια γυναίκα είναι αχρείαστη...βολεύεται σε ξένα σπίτια και έχει δημιουργήσει μεγάλη φήμη στο χωριό. Ο άντρας- πρότυπο, όλα τα αγόρια θέλουν να του μοιάσουν.
Άλλος πάλι θέλει όταν έχει μια γυναίκα να μην την βλέπει ο ήλιος. Όταν κυκλοφορεί έξω, να μην φαίνεται ούτε ο αστράγαλος. Δημοκράτης! Νευριάζει και κοροϊδεύει τις προκλητικές γυναίκες αν και αν τον πλησίαζε μια τέτοια γυναίκα, θα έτρεχε κατευθείαν πίσω από... το παντελόνι της!
Άλλοι πάλι είναι μέσα στις προκαταλήψεις και στο παράπονο  ότι δεν υπάρχει σωστή γυναίκα...λες κι έψαξαν ποτέ στο σωστό μέρος! Παρεξηγιούνται και ψιθυρίζουν''όλες ίδιες είναι'' ,ήθελαν το διαφορετικό. Το διαφορετικό όμως το αποφεύγουν , το σιχαίνονται, κυνηγάνε το ίδιο και το ίδιο κι ύστερα τους φταίνε οι γυναίκες.  

Άλλοι πάλι όλη μέρα τριγυρνάνε  στις ταβέρνες, στα καφενεία πίνοντας, βρίζοντας, ξεχνώντας οικογένεια και παιδιά. Απόντες, παρόντες μόνο για να δηλώσουν ποιος κάνει κουμάντο στο σπίτι αυτό. Τέτοιοι άνδρες , σωστοί οικογενειάρχες, αν ανοίξουν στόμα γυναίκα ή παιδί τους το ράβει.
Άντρας με άντρα κάνει διαγωνισμό αναισθησίας και ηλιθιότητας. Δεν τους πτοεί τίποτα.
Στην τελική ποιος είναι ο χειρότερος; Ίσως αυτός που ποτίζει δηλητήριο τις καρδιές γυναικών, που τις κάνει σκουπίδι αλλά δεν μπορεί να καταλάβει...Άλλωστε δεν είναι ενσυνείδητο και νοήμων ον!!!
Κάθε άνδρας κι ένας διαφορετικός χαρακτήρας, ένας άλλος αρχηγός του σύμπαντος!
Α! (και δεν είπα ούτε τα μισά είδη ανδρών!)                                       ΜΟΥΜΤΖΗ ΣΤΕΛΛΑ

ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΟΥΊΣ, Να σκέφτεσαι τους άλλους

 Δύσκολες μέρες μας περιμένουν, με πιό πολλές “κούπες δηλητήριο”  λέει ο Νταρουίς… 
 Θα πρέπει να κοιτάξουμε κατάματα ένα τέτοιο μέλλον και θα πρέπει να είμαστε  έτοιμοι γι αυτό.  Ο καθένας μας με τη δική του απάντηση.   

 Ο Παλαιστίνιος ποιητής και συγγραφέας Μαχμούντ Νταρουίς γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1941 στο χωριό Αλ Μπέρουιχ της Άνω Γαλιλαίας, στην Παλαιστίνη, και πέθανε στις 9 Αυγούστου 2008 σε νοσοκομείο του Τέξας μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.  Ο Μαχμούντ Νταρουίς θεωρείται ο εθνικός ποιητής των Παλαιστινίων και ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές που έγραψαν στην αραβική γλώσσα.

....
Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.
Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη.
Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν.
Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα.
Όταν τ’ αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν.
Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν.
Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους, τους άλλους,
Στον εαυτό σου γύρισε και πες:
«Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».


. . . . . . .

Σ' αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις

ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ 1921-2019

Ο Νάνος (Ιωάννης) Βαλαωρίτης ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος και θεωρητικός της λογοτεχνίας,  δισέγγονος του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Ύστατο σονέτο

Τι παράξενη μοίρα αυτή να μην
παίρνομε είδηση ότι βρισκόμαστε
στους αντίποδες του εγώ και του εσύ

αφού μαζί περάσαμε ολόκληρη ζωή
απ’ την καλή και την ανάποδη ώσπου
μας διέγραψε του ποιήματος το τέλος.

Ο καθηγητής και ο τρελός, Σάιμον Ουίντσεστερ

ΝΑ δεις την ταινία
και να διαβάσεις το βιβλίο
για το πώς γράφτηκε  μέσα σε  ε β δ ο μ ή ν τ α χρόνια ένα μνημειώδες έργο : το λεξικό της Οξφόρδης 1872

Κατά τη συλλογή των ατελείωτων ορισμών, η ομάδα σύνταξης με επικεφαλής τον  αυτοδίδακτο φιλόλογο  Τζέιμς Μάρεϊ, ανακαλύπτει ότι ο Γ. Τ. Μάινορ, έχει υποβάλει πάνω από δέκα χιλιάδες λήμματα με ιδιαί­τερα ακριβείς ορισμούς. Ο Μάινορ είναι βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου, τρόφιμος σε φρενοκομείο εγκληματιών.
Γιατί  στις επανειλημμένες κρούσεις του  καθηγητή Τζέιμς Μάρεϊ για προσωπική συνάντηση  με τον περίεργο λόγιο Μάινορ  η απάντηση είναι πάντα αρνητική; Η δημιουργικότητα συναντάει την τρέλα, την ιδιοφυία, το πείσμα, την παράκρουση, την ανατριχίλα, την αλήθεια!
 Είναι βάσανο ή βάσανος οι λέξεις;

η μνήμη ζωντανεύει με τη μορφή των νεκρών;

Ο Πολωνός Kantor προσπαθεί να αναβιώσει τις εμπειρίες του σχολικού του βίου σαν τρίτος παρατηρητής που δεν αρκείται στο ρόλο του μάρτυρα, αλλά παρεμβαίνει στο θέαμα που εκτυλίσσεται μπροστά του με σκοπό την επίτευξη μιας όσο το δυνατόν ακριβέστερης αναπαράστασης. (Νεκρή τάξη 1978)
 Η αποσπασματική παράθεση εμπειριών αντικατοπτρίζει την προσπάθεια επαναφοράς των αναμνήσεων του σκηνοθέτη από τη σχολική του διαδρομή (εσωτερική πλευρά της μνήμης), η οποία όμως αλληλοδιαπλέκεται με γεγονότα καθοριστικά για το ρου της παγκόσμιας ιστορίας, που σημειώθηκαν κατά το έτος γέννησης του Kantor και αποτέλεσαν τα πρελούδια της έναρξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (εξωτερική οπτική μνήμης).

 Ἡ μνήμη,
κύριο ὄνομα τῶν θλίψεων,
ἑνικοῦ ἀριθμοῦ,
μόνον ἑνικοῦ ἀριθμοῦ
καί ἄκλιτη.
Ἡ μνήμη, ἡ μνήμη, ἡ μνήμη.  ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Κ.ΑΚΡΊΒΟΣ, Τελευταία νέα από την Ιθάκη

26 διηγήματα
αλλιώτικοι οδυσσειακοί τύποι
ακουμπούν τον Όμηρο κάνοντάς τον παππού πολλών γενεών
ο πρωτομάστορας ποιητής έδωσε πολλές ιδέες
νομιμοποιείται  ο Οδυσσέας σαν  ελληνό-κουβανός τραγουδοποιός;
                          ο Αχιλλέας σαν αξιωματικός του ’22;
                          ο Τειρεσίας  χαρτορίχτρα;
                          η  Πηνελόπη  στην Κατοχή;
                          η Καλυψώ  ερωμένη της διπλανής πόρτας;
                          ο Τηλέμαχος τσιγγανάκι που νοσταλγεί τον πατέρα του;
                          η Αθηνά, μια μητέρα-προστάτιδα για τα παιδιά της ;
                           η Ελένη, η ωραία
                          ο Λαέρτης σαν  Κολοκοτρώνης;
                          ο Ελπήνορας  Κρητικόπουλο στους Βαλκανικούς πολέμους;
                           ο Πολύφημος  λιχούδης μοναχός ;
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;


μα στη λογοτεχνία αξίζει η έκπληξη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ο Σλίμ Γκέιλαρντ,που ηχογράφησε το 1945 το περίφημο ”Τι σε μέλλει εσένανε από που είμαι εγώ”, με ένα τζαζ κουαρτέτο,ανακαλύπτουμε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ότι δεν είναι ένας ακόμα μαύρος μουσικός της τζαζ,αλλά γεννημένος το 1916 στην Κούβα, από Έλληνα πατέρα και μάνα Αφροκουβανή.
μα πόσο μοιάζει ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ με τον απέραντα καλοκαιρινό ΣΛΙΜ!!!!!!!!!!!!!!!

ERIC VUILLARD, Ημερήσια διάταξη

1938,  Ευρώπη,  ναζιστική Γερμανία,  Αυστρία, Χίτλερ, πόλεμος

12 Μαρτίου 1938: Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται η προσάρτηση της Αυστρίας. Τα επίκαιρα απαθανάτισαν μια εικόνα μηχανοκίνητων στρατευμάτων, τρομερής ισχύος, την εικόνα μιας σύγχρονης εκδοχής της ειμαρμένης. Ωστόσο, πίσω από τη στομφώδη προπαγάνδα του Γκαίμπελς υπήρξε ένας πόλεμος-αστραπή της συμφοράς, με τα πάντσερ ακινητοποιημένα, λόγω μηχανικής βλάβης, στους αυστριακούς δρόμους… Βρισκόμαστε πολύ μακριά από τον μύθο! Η ιστορία των παρασκηνίων της εγκαθίδρυσης του ναζιστικού καθεστώτος, ένα σύμφυρμα από πραξικοπηματικές ενέργειες και ωραία λόγια, μια σειρά από οργίλες τηλεφωνικές κλήσεις και χονδροειδείς απειλές, φανερώνει μια εντελώς διαφορετική πλευρά, πολύ λιγότερο ένδοξη.
Ο συγγραφέας επικεντρώνεται στη δραματικότητα και την τραγικότητα των στιγμών  λίγο πριν ξεσπάσει η θύελλα πολέμου απανταχού της Ευρώπης. Οι διάλογοι είναι συγκλονιστικά αποκαλυπτικοί και διαγράφουν την ένταση κάτω από την οποία όλα διαδραματίζονται εντός λίγων ημερών. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αισιοδοξίας ή ελπίδας ακόμα και όταν υπογράφεται η υποτιθέμενη και ψευδεπίγραφη συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ιταλίας, Γερμανίας, Γαλλίας και Αγγλίας.
 Ο Vuillard γράφει χαρακτηριστικά: «Η αληθινή σκέψη μένει πάντα κρυφή, από τις απαρχές του κόσμου. Σκεφτόμαστε αποσπασματικά, κλεισμένοι σε γυάλα. Εκεί μέσα η ζωή κυλάει αργά, υπόγεια, σαν τους χυμούς στα δέντρα».
 «Δεν μπορείς καν να πεις ότι επέλεξαν να πεθάνουν με αξιοπρέπεια. Όχι. Δεν είναι μια εσωτερική απελπισία που τους αφάνισε. Η δυστυχία τους είναι κάτι το συλλογικό. Και οι αυτοκτονίες τους, το έγκλημα κάποιου άλλου». 
«Δεν πέφτουμε ποτέ δυο φορές στην ίδια άβυσσο. Αλλά πέφτουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο, με γελοιότητα και τρόμο. Και τόσο πολύ θα θέλαμε να μην ξαναπέσουμε, που προβάλλουμε αντίσταση, που ουρλιάζουμε». 
«Το μυαλό είναι ένα όργανο απροσπέλαστο. Τα μάτια δεν φανερώνουν τη σκέψη, οι μόλις αντιληπτές εκφράσεις είναι δυσνόητες για τους άλλους ͘  θα έλεγε κανείς ότι ολόκληρο το σώμα είναι ένα ποίημα που φλέγεται, από το οποίο, μάλιστα, οι διπλανοί μας δεν καταλαβαίνουν λέξη».