Salvador Felipe Jacinto Dalí i Domènech, η σκεπτόμενη μηχανή

 

Πηγαίνοντας στην έκθεση του Ισπανού υπερρεαλιστή ζωγράφου στις Αποθήκες  στη Θεσ/νίκη 

αποθηκεύεις μοναδικές εμπειρίες, εμβυθιζόμενος στην εκκεντρική καλλιτεχνική μορφή του ΝΤΑΛΙ 

Φιγέρες Ισπανίας 1904 -1989 

Σκάνδαλο η οικογένειά  του ( το 1921 χάνει τη μητέρα του από καρκίνο και δεν αποδέχεται ποτέ ότι ο πατέρας του νυμφεύθηκε την αδελφή της)

Σκάνδαλο οι σπουδές του ( το  1926 αποβάλλεται από την Ακαδημία των Τεχνών  λίγο πριν τις τελικές του εξετάσεις, καθώς δηλώνει πως κανένας από τους καθηγητές του δεν είναι άξιος να τον κρίνει)

Σκάνδαλο οι πολιτικές του απόψεις (φασισμός-κομμουνισμός- αναρχισμός) 

Σκάνδαλο οι έρωτές του (ο Νταλί γνωρίζει το 1929 και  ζει με τη μούσα του  Ελένα Ντμτρίεβνα Ντελούβινα Ντιακόνοβα, ρωσικής καταγωγής, περισσότερο γνωστή ως Γκαλά αλλά  το 1965 συναντά ένα μοντέλο την Αμάντα Ληρ σε ένα γαλλικό εστιατόριο που έγινε η δεύτερη μούσα του)

Σκάνδαλο ακόμη κι ο γιος του Jose ή η κόρη του ... 

Το 1932 ο Νταλί συμμετέχει στην πρώτη μεγάλη υπερρεαλιστική έκθεση στην Αμερική με διθυραμβικές κριτικές αλλά λίγο αργότερα, ο Μπρετόν  τον διαγράφει από το υπερρεαλιστικό κίνημα λόγω της υποστήριξης στον Φράνκο της Ισπανίας. 

Στη ζωή του βυθισμένος στο συμβολισμό και στο χρήμα  Avida Dollars = άπληστος για δολάρια, 

στον ντανταϊσμό, κυβισμό,  φιλίες με σκηνοθέτες (ΜΠΟΝΙΟΥΕΛ), ποιητές (ΛΟΡΚΑ, ΕΛΥΑΡ), φυσικούς, μαθηματικούς, ΦΡΟΫΝΤ...

Φαντασιόπληκτος και ονειροπαρμένος ο ΝΤΑΛΙ μάς πλήττει και μάς παίρνει σε έναν άλλο κόσμο ΌΠΟΥ η λογική, η πίστη, η ύλη, η ενέργεια γίνονται τρισδιάστατα!!!!!!!!

 

“Στα τρία μου ήθελα να γίνω μάγειρας. Στα επτά ήθελα να γίνω Ναπολέων. Η φιλοδοξία μου ποτέ δεν έπαψε να μεγαλώνει. Τώρα πλέον θέλω να γίνω Σαλβαδόρ Νταλί και τίποτα άλλο. Από την άλλη μεριά όμως, αυτό είναι δύσκολο, αφού, όσο πλησιάζω τον Σαλβαδόρ Νταλί, τόσο αυτός απομακρύνεται από εμένα”.

 

Κ.ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ- Λ.ΛΕΩΝΤΖΑΚΟΣ , Γυμνόλογα και ΤΟΥΛΟΥΖ ΛΩΤΡΕΚ

 

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ 

Υπάρχουν μπουκίτσες λόγου και εικόνας που δεν σε βαρυστομαχιάζουν αλλά απογυμνώνουν  την κοινωνική σου συνείδηση μπαίνοντας σε λέξεις και χρώματα που σε πνίγουν!Υπάρχουν ποιητές και ζωγράφοι που ξε στομίζουν και ανασαίνουν! 

και η Ποίηση λογχίζει τα Εγώ..

Η επιβίωση ξεκουράζεται στις χαραμάδες... 

...μικρές σιωπές πλέκουν τα χείλια μου. Τα παρτέρια ξεθάρρεψαν χτίζουν λουλούδια.

 .............................................................................................................................................................

 Ο Λωτρέκ πέρασε πολύ χρόνο σε οίκους ανοχής, όπου έγινε αποδεκτός από τις πόρνες και τις μαντάμ σε τέτοιο βαθμό που συχνά μετακόμιζε και ζούσε εκεί για εβδομάδες κάθε φορά. Μοιράστηκε τη ζωή αυτών των γυναικών που τον έκαναν έμπιστό τους, ζωγραφίζοντας και σχεδιάζοντάς τες στη δουλειά και στον ελεύθερο χρόνο τους.

Τα τελευταία λόγια του Λωτρέκ στα 36 του που έπασχε από αλκοολισμό και σύφιλη  λέγεται πως ήταν τα εξής: «Le vieux con!» =Γέρος ανόητος!

 ΑΝΤΙ  ΕΠΙΛΟΓΟΥ

 Σε ποιο μαξιλάρι κοιμάται ένας φυλακισμένος (τα έσοδα της ποιητικής συλλογής για κοινωνική απελευθέρωση των φυλακισμένων)και σε ποιο μαξιλάρι ένας σωματικά αδικημένος (το ύψος του Λωτρέκ έφθανε μόλις το 1,5 μέτρο) που ξημεροβραδιάζεται στο Moulin Rouge;  Τιμωρημένοι από συμβατικότητες, ταλαιπωρούμαστε στην καθημερινότητα...