ΝΤΕΛΙΑ ΟΟΥΕΝΣ, Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες

 

Για χρόνια, οι φήμες για την Πιτσιρίκα του Βάλτου έδιναν κι έπαιρναν στο Μπάρκλι Κόουβ, ένα ήσυχο ψαροχώρι της Βόρειας Καρολίνας. Ο θάνατος του νεαρού Τσέις Άντριους τις έκανε να φουντώσουν ακόμη περισσότερο. Ποιος θα μπορούσε να τον είχε σκοτώσει, αν όχι εκείνο το αγριοκόριτσο που ζούσε μονάχο του στα βάθη του βάλτου;

Αλλά την Κάια δεν την είχαν καταλάβει. Ευαίσθητη και έξυπνη, είχε καταφέρει να επιβιώσει ολομόναχη, εγκαταλελειμμένη απ’ τους ανθρώπους, παρέα με τους γλάρους και μ’ όσα της δίδαξε η άμμος κι η αρμύρα. Όταν δύο νεαροί απ’ το χωριό γοητεύονται απ’ την άγρια ομορφιά της, η Κάια ανοίγεται σε μια καινούργια ζωή. Αλλά τότε συμβαίνει το αδιανόητο.

Μια ωδή στον φυσικό κόσμο και μια σπαρακτική ιστορία ενηλικίωσης, που μας υπενθυμίζει πώς τα παιδικά μας χρόνια μάς καθορίζουν για πάντα και ότι η ανθρώπινη φύση κουβαλά αρχέγονα, βίαια μυστικά, απ’ τα οποία κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει....( από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ από το βιβλίο για μια σπαραχτική ιστορία που όλοι μπορούμε να δούμε σπαράγματα της δικής μας ζωής.

"Η μοναξιά έγινε μεγαλύτερη από αυτή που μπορούσε να αντέξει "

"Επιστήμη και τέχνη συνύφαιναν τη ζωή της"

"Πήγαινε όσο πιο μακριά μπορείς-πέρα, πέρα μακριά, εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες"

"Ο έρωτας πολύ συχνά δεν βγάζει πουθενά...αλλά ακόμη κι όταν αποτυγχάνει, σε συνδέει με τους άλλους και τελικά αυτό είναι το μόνο που έχουμε: δεσμούς"

TO ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ του Ιταλού Ν. ΚΑΡΡΙΖΙ μτφ Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ

Ο Ντονάτο Καρρίζι γεννήθηκε το 1973 στη Μαρτίνα Φράνκα, ζει στη Ρώμη κι έχει γράψει κι άλλα μυθιστορήματα. 'Εχει ως ήρωα έναν αστυνομικό που ερευνά την εξαφάνιση μιας 16χρονης κοπέλας της Άννα Λου από ένα μικρό χωριό στις Ιταλικές Άλπεις. Ο αστυνομικός ερευνητής Φόγκελ καλείται να εξιχνιάσει το μυστήριο με εχθρούς το χρόνο, τα ΜΜΕ, την θρησκευτική αδελφότητα, την καχυποψία της κλειστής κοινωνίας.
Η πιο σκληρή αντιπαράθεση είναι με έναν από τους βασικούς υπόπτους, τον καθηγητή Μαρτίνι. Ο Φόγκελ, που αρέσκεται στην προσωπική προβολή και είναι διάσημος για τα κατορθώματά του, θέλει να έχει μιαν ακόμα επιτυχία στο ενεργητικό του.Στο μεγαλύτερο μέρος του μυθιστορήματος παρακολουθούμε την προσπάθεια του Φόγκελ να στριμώξει τον καθηγητή και τον αγώνα του Μαρτίνι να πείσει για την αθωότητά του. Ενώ υπάρχουν κι άλλοι ύποπτοι για την εξαφάνιση της κοπέλας, όπως ο νεαρός Ματίας, ο συμμαθητής της, και η Πρίσιλα, η κολλητή της, αυτός επιμένει να θεωρεί ως δράστη τον Μαρτίνι εξαιτίας κάποιων ενδείξεων.
Διαβάζεται και βλέπεται απνευστί.

Ζ. ΛΙΒΑΝΕΛΙ, Ανησυχία εκδ. ΠΑΤΑΚΗΣ 2018

Ο Ιµπραήµ ως δημοσιογράφος ζει µια συνηθισµένη «δυτική» ζωή στην Πόλη.
Ταξιδεύοντας πίσω στο Μάρντιν,στα βουνά πάνω από τη Συρία, ψάχνοντας το δολοφόνο του παιδικού του φίλου έρχεται αντιµέτωπος με τον ανορθολογισµό της ανατολής και τη δύναµη του παραλόγου.Ανησυχεί!
Ο Χουσεΐν ερωτεύτηκε τη Μελεκνάζ, παράτησε την αρραβωνιαστικιά του και αφιερώθηκε στην προσφυγοπούλα με το τυφλό μωρό της. Άκακος, αλτρουιστής, ανιδιοτελής. Παρασύρθηκε; Ο παιδικός του φίλος ανησυχεί!
Η Μέση Ανατολή είναι ο τόπος όπου ο λόγος- η ποίηση, ο θρύλος, το παραµύθι είναι τόσο δυνατά, που  διαποτίζουν  καταλυτικά την ψυχή του ανθρώπου. Οι ποιητές κατατάσσονται στη συνοµοταξία των µάγων.
σελ. 168 Στην ανατολή ο έρωτας, το παραμύθι, η γητειά είναι πιο βαθιά. Τον σεβντά οι άραβες τον λένε γκαράμ, ενώ η λέξη ασκ έχει την έννοια της περιτύλιξης του κισσού...Ποιου κοριτσιού τα ντελικάτα χέρια είχαν σχηματίσει τον κεντημένο Άγγελο Παγόνι;...
 ISIS, τζιχαντιστές μουσουλμάνοι, ναζί με αγκυλωτό σταυρό, Συροϊακωβίτες, Κάαμπα, Ισικτσίδες,  Γεζιντί...
σελ.134 ο κόσμος αυτός είναι ένα παραθύρι/ Έρχεσαι, κοιτάς και φεύγεις....
Αυτός ο κόσμος είναι ψεύτικος/ Κι ο άλλος είναι αμφίβολος.. (δημοτικό της Μαύρης Θάλασσας)

Το ταξίδι του Ιµπραήµ στη γενέτειρά του, το Μάρντιν, είναι ένα ταξίδι στη βία του πιο ανελέητου προσώπου της Μέσης Ανατολής, στον έρωτα και, ίσως, στην αυτογνωσία.
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ- ΘΡΗΣΚΕΙΑ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ
Ο άγγελος παγόνι με κόκκινη και μαύρη κλωστή,  ο άγγελος των Εζιντί είναι άγγελος ή διάβολος;
Βία, Απληστία, Αλλοτρίωση, Υλισμός, Θρησκολαγνεία, Ανατολή- Δύση, Προγονοπληξία, Θάνατος....
Χαρέσε= στην έρηµο ένα αγκάθι που αρέσει πολύ στις καµήλες. Με το που θα το δουν, το κόβουν κι αρχίζουν να το µασούν. Το αιχµηρό αγκάθι ανοίγει πληγές στο στόµα τους, οι πληγές µατώνουν. Ωστόσο, όταν η γεύση του αλµυρού αίµατος αναµειχθεί µε τη γεύση του αγκαθιού, αυτό τους αρέσει ακόµη πιο πολύ. Έτσι, όσο τρώνε µατώνουν, όσο µατώνουν τρώνε, δεν χορταίνουν να καταπίνουν το αίµα τους…
Ανησυχώ! Ανησυχούμε! 

Το κόκκινο σπουργίτι, Τζέισον Μάθιους

Η Ντομινίκα Εγκόροβα (η βραβευμένη με Όσκαρ Τζένιφερ Λόρενς) έχει πολλές ιδιότητες. Είναι μία αφοσιωμένη κόρη, αποφασισμένη να προστατέψει τη μητέρα της με κάθε κόστος. Είναι πρίμα μπαλαρίνα με τέτοια ένταση, που έχει ωθήσει το μυαλό και το σώμα της στα όρια. Είναι αριστοτεχνική στη μάχη της αποπλάνησης και της παραπλάνησης.
Όταν της τυχαίνει ένας τραυματισμός που την αναγκάζει να τερματίσει την καριέρα της, η Ντομινίκα και η μητέρα της αντιμετωπίζουν ένα δυσοίωνο και αβέβαιο μέλλον. Αυτός είναι και ο λόγος που πέφτει θύμα εκμετάλλευσης για να γίνει η νέα στρατιώτης της σχολής «Σπουργίτι», μίας μυστικής υπηρεσίας που εκπαιδεύει ξεχωριστούς νεαρούς ανθρώπους να χρησιμοποιούν το σώμα και το μυαλό τους ως όπλο.

Αφού υπομένει τη σαδιστική, διεστραμμένη διαδικασία εκπαίδευσης, αναδύεται ως το πιο επικίνδυνο «Σπουργίτι» που έχει βγάλει ποτέ η υπηρεσία. Η Ντομινίκα, πλέον, θα πρέπει να συμφιλιώσει τον παλιό εαυτό της με τη δύναμη που κατέχει τώρα, την ίδια ώρα που η ζωή της και όλοι αυτοί που αγαπά βρίσκονται σε κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένου κι ενός πράκτορα της CIA που προσπαθεί να την πείσει πως είναι ο μόνος, τον οποίο μπορεί να εμπιστευτεί.
Όταν ο συγγραφέας του «Κόκκινου Σπουργιτιού», Τζέισον Μάθιους, ολοκλήρωσε μετά από 30 χρόνια τη θητεία του στη CIA, κατάλαβε ότι δεν ήταν έτοιμος να περάσει τα επόμενα χρόνια του ως αδρανής συνταξιούχος κι έτσι ξεκίνησε να γράφει το πρώτο του βιβλίο που θα βασιζόταν στις εμπειρίες του από τα χρόνια του ως πράκτορας. Το «Κόκκινο Σπουργίτι» εκδόθηκε το 2013 και έγινε αμέσως best-seller, ενώ ακολούθησαν ακόμα δύο βιβλία που ολοκλήρωσαν την τριλογία: το Palace of Treason και το The Kremlin’s Candidate.
«Η Ντομινίκα είναι προϊόν μυθοπλασίας, σε αντίθεση με τους περισσότερους χαρακτήρες του βιβλίου που είναι αληθινοί» αναφέρει ο Μάθιους για τον κεντρικό χαρακτήρα του. Το ίδιο αληθινή ήταν και η σχολή «Σπουργίτι», όπως αναφέρει. «Στη Σοβιετική Ένωση, είχαν μια σχολή που δίδασκε νεαρές γυναίκες την τέχνη της αποπλάνησης για τον εκβιασμό ‘’έξυπνων’’ στόχων. Υπήρχε μια σχολή ‘’Σπουργίτι’’ στο Καζάν, στις όχθες του ποταμού Βόλγα, όπου οι γυναίκες μάθαιναν πώς να είναι ‘’συνοδοί’’. Τις αποκαλούσαν ‘’Σπουργίτια’’».
Όταν οι παραγωγοί ταινίας διάβασαν το βιβλίο ενθουσιάστηκαν. «Μας τράβηξε το γεγονός ότι ο συγγραφέας υπήρξε πράκτορας της CIA, σε συνδυασμό με το ότι αυτό ήταν το πρώτο του βιβλίο και μια από τις πιο φρέσκες και μοναδικές κατασκοπικές ιστορίες που είχαμε διαβάσει. Επίσης, λατρέψαμε το ότι είχε γυναίκα ηρωίδα κι όχι τον Μπορν, τον Μποντ ή κάποιον χαρακτήρα του Λε Καρρέ», σχολιάζει η Τζένο Τόπινγκ, μια από τους παραγωγούς.
«Ερωτεύτηκα αμέσως το βιβλίο για τη φρεσκάδα και τον χαρακτήρα της Ντομινίκα, καθώς και για τη γενικότερη σεξουαλικότητά που αποπνέει», συμπληρώνει ο σκηνοθέτης της ταινίας, Φράνσις Λόρενς, ενώ σημειώνει πως στόχος του ήταν να κρατήσει τα βασικά στοιχεία του μυθιστορήματος κατά τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη.

ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΕΥΚΡΟΣ, Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι

Ο συγγραφέας  έχει δηλώσει σε συνέντευξή του: 
 Γράφω γιατί νιώθω την ανάγκη να ταξιδέψω, στον χώρο και στον χρόνο, γράφω καμιά φορά και για να διοχετεύσω κάπου την οργή μου. Η εναλλακτική λύση θα ήταν κάποια ακραία βίαιη ενέργεια κι επειδή είμαι μάλλον ατζαμής θα με πιάνανε αμέσως· οπότε ευτυχώς που έχω το γράψιμο!΄΄

Και για το συγκεκριμένο βιβλίο στην ερώτηση αν

Ο νόμος των κατόπτρων τελικά εφαρμοσμένος στη ζωή νικά τον χρόνο;

απάντησε:

Αντιγράφω τον μεγάλο G.H. Hardy: «Θα θυμούνται τον Αρχιμήδη όταν ο Αισχύλος θα έχει ήδη ξεχαστεί, επειδή οι γλώσσες πεθαίνουν, ενώ οι μαθηματικές ιδέες ποτέ». Με αυτή την έννοια, ο νόμος των κατόπτρων, όπως και κάθε μαθηματικό θεώρημα νικά τον χρόνο.

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα «Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι» μοιάζει να είναι για σας πολλά: τα Μαθηματικά που αγαπάτε, η Κύπρος που αγαπάτε..., τι άλλο;

Στα «Σφαιρικά κάτοπτρα» κατέθεσα πρώτα απ’ όλα την αγάπη μου για τα Μαθηματικά και τον πόνο μου για τα πάθη της Κύπρου όπου ο Απόλλων, αντίθετα με τον αρχαίο συνονόματό μου, δεν «μ’ εθέσπισεν οικείν». Κατέθεσα ακόμα τον σεβασμό μου για τη γυναίκα, που για να πορευτεί έχει να αντιπαλέψει πέρα απ’ όλα τα άλλα κι ενάντια στις κοινωνικές προκαταλήψεις, και τον θαυμασμό μου για όλους τους σοφούς, Αιγύπτιους, Βαβυλώνιους, Έλληνες, Άραβες που τόλμησαν να αμφισβητήσουν την αυθεντία. Τέλος κατέθεσα την απέχθειά μου για την πιο μολυσματική νόσο από την απαρχή του χρόνου: το πάθος για την εξουσία.

 

Μαθαίνεις μαθηματικά, φυσική, ιστορία, παλαιογραφία, χημεία, φαρμακολογία, κυπριακά, πολιτική…

Και φωτίζεσαι

Για προβλήματα κατόπτρων, μυστηρίων, αρχομανίας, αρχαιοκαπηλίας, ερώτων , παθών

Και έτσι

ορίζεις τις προσωπικές σου γωνίες και οπτικές!

Η κυριότερη λέξη γι΄ αυτό το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι

Αντανάκλαση

Χρόνου, φωτός, σφαίρας, σχέσεων, ιδιοτήτων. Και η παρεπόμενη έννοια

Είδωλα

Εξουσίας, έρωτα, δολοφονίας, γραφής και αντιγραφής άρα και ενημέρωσης άρα και αλήθειας.

Τελικά το μυστήριο λύνεται στην τελευταία σελίδα;

Ο καθρέφτης δείχνει ποτέ την αλήθεια; Ο θεατής-αναγνώστης μαθαίνει ποτέ την αλήθεια;

Η μυθοπλασία είναι μια πραγματικότητα;

Σκέφτεσαι και αφού κλείσεις το βιβλίο και ενδιάμεσα και στο τέλος. Μπορείς να ξαναγράψεις μια καινούρια ή μια διαφορετική ιστορία. Μπορείς να προεκτείνεις, να αφαιρέσεις, να διαφοροποιήσεις!  Η πετυχημένη συγγραφή εμπνέει. Δεν εξαντλεί το θέμα ούτε τον αναγνώστη.

Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι

Δεν σκότωσα εγώ τη Λωρ ντε Γκρεναντίν Μπουατέζ ερωμένη του βασιλιά  κι ας είχα κάθε λόγο να επιθυμώ τον θάνατό της... Έτσι αρχίζει την αφήγησή της η αινιγματική Δόνα Εστεφάνα, προσωπική γιάτρισσα της Βερεγγάριας από τη Ναβάρα, της όμορφης συζύγου του Ριχάρδου Α΄του Λεοντόκαρδου που δεν την άγγιξε ποτέ. 

1956. Η μις Άγκατ Εγγλέζα βυζαντινολόγος, ο Γκρασουγιέ Γάλλος παλαιογράφος κι ο Μάριος Ιωάννου νεαρός Έλληνας μαθηματικός καλούνται επειγόντως στην Κύπρο για να αξιολογήσουν ένα χειρόγραφο που χρονολογείται στην περίοδο της Τρίτης Σταυροφορίας. Το χφ Κιτάπ αλ μαναζίρ = Εγχειρίδιο Οπτικής γράφτηκε στα λατινικά και στα αραβικά. Στο κείμενο αναφέρεται ένα δύσκολο μαθηματικό πρόβλημα, που παρέμενε άλυτο από την εποχή του Πτολεμαίου, αλλά και ένας μυστηριώδης φόνος. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν οι τρεις εμπειρογνώμονες γίνονται μάρτυρες, οχτακόσια χρόνια αργότερα, ενός ακόμα φόνου του βρετανού συνταγματάρχη Νίκολς –υπεύθυνου πολιτιστικών θεμάτων αλλά και μανιώδη συλλέκτη χφφ- που τους έχει καλέσει στη βίλα Γέφυρα του Ουρανού στη Λεμεσό.

Μία αδιάκοπη εναλλαγή: εποχών, κεφαλαίων, μια 1191 μια 1956, Αγγλία, Κύπρος, Μεσαίωνας. Θρόνοι - παρασκήνια, βασιλιάδες-μοναχοί, κοσμική και θρησκευτική εξουσία, κεντρική διοίκηση-κατοχή, σύζυγος-παλλακίδα, φάρμακα-φαρμάκια, είδωλα- πραγματικότητα, έρωτας-πάθος, ετερόφυλοι-ομοφυλόφιλοι, υπηρέτες-αρχηγοί, χειρόγραφο-αντίγραφο,  παρελθόν- παρόν, θεωρία-πράξη,  διπλή ίντριγκα, δύο φόνοι, πόρτα-παράθυρο, ενημέρωση-παραπληροφόρηση, διπλό μυστήριο! Μόνο η Ευκλείδεια  γεωμετρία μιλά για παράλληλες ευθείες. Οι άλλες γεωμετρίες υποστηρίζουν ότι κάπου συναντώνται. Μήπως οι καλές και οι κακές ηδονές –κατά Αριστοτέλη- δίνουν σημείο τομής;

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, 360

Ο άνθρωπος που παρασύρεται από ένα ταξί σε μια διάβαση πεζών.

Ο μουσικός-συγγραφέας που υποδύεται τον ντετέκτιβ.

Η Άννα που υποπτεύεται ότι ο σύζυγός της την απατά.

Η ψυχίατρος που αναλύει τα αίτια της μελαγχολίας.

 Το "Langsamer Satz" του Βέμπερν.

 Η σερβιτόρα που ο άντρας της ξυλοφορτώνει μετανάστες.

 Ο Ιάσονας που σπουδάζει Ιστορία.

Η ηλικιωμένη που έχει παγιδευτεί στο παρελθόν.

Ο Εσθονός συνθέτης που δολοφονείται.

Ένα ταξί χτυπά έναν πεζό. Μοναδική η  πύκνωση και η ενορχήστρωση διαφορετικών ιστοριών. Τώρα κατάλαβα τι σημαίνει λευκός ήχος… φίρδην-μίγδην… άμπρα-κατάμπρα… διακλαδώσεις του ίδιου δέντρου, διάλυση-σύνθεση. Σαν να ακούς διαφορετικά όργανα στην ίδια μουσική συμφωνία. Σαν να ανοίγεις το διακόπτη για να κλείσεις το κύκλωμα.Σαν να ενώνεις πολλά καρέ εικόνας και ήχου για την ίδια ταινία.

Σαν να μπερδεύεσαι από  διαφορετικά κομμάτια του ίδιου παζλ. Σαν να βλέπεις ένα μωσαϊκό ποκιλόχρωμων χαρακτήρων.Σαν να διαβάζεις αποσπάσματα από πολλά βιβλία της ίδιας βιβλιοθήκης. Μου θύμισε ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, Το μοιρολόγι της φώκιας: Σαν να ΄χαν ποτέ τελειωμό

τα βάσανα και οι καημοί του κόσμου. Η άσκηση που λατρεύω (και δεν ξέρω την απάντηση) είναι η αντικατάσταση /νοηματοδότηση του σαν (επειδή, αν, όταν, αν και,ποτέ, όπως, είθε, και..;) Με τη νουβέλα του ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ παρόμοια άσκηση έχω στο μυαλό μου: Πώς ονομάζεται η σύνθεση-δέντρο-σύστημα αξόνων-αφετηρία-δρόμος-πολυφωνικό σύστημα-σπονδυλική στήλη που διακλαδώνεται- κατακερματίζεται; ζωή, χρόνος, εαυτός, κοινωνία, καθημερινότητα, μουσική, πόλη;;;

Ο ενιαύσιος εαυτός μας σε 360 ημέρες;;;;

Η κραυγή του Μουνχ  θα ταίριαζε για εξώφυλλο.

Απαραίτητες και οι δυο προθέσεις: δια-   και   συν-

Πρώτη φορά τρόμαξα από κραυγές ηρώων που δεν συγκρούονται, δεν φωνάζουν αλλά σιωπηρά κραυγάζουν. Ο συγγραφέας δεν επεξεργάζεται τους ήρωές του. Αποτυπώνει το χνάρι τους και προσυπογράφει μια νουβέλλα μόλις 62 σελίδων.

ΦΟΝΟΣ 5 ΑΣΤΕΡΩΝ

Δεκέμβριος 2004. Δέκα χρόνια πριν…
Ένα μικρό κοριτσάκι ξεφεύγει από την προσοχή των γονιών του και πνίγεται στη λίμνη Στυμφαλία. Μερικά μέτρα πιο πέρα μια άγνωστη φιγούρα το παρατηρεί μέχρι το τέλος.
Δεκέμβριος 2014. Δέκα χρόνια μετά…
Κάθε χρόνο, την ίδια μέρα, ο μεγιστάνας του τουρισμού Γιάννος Ασλάνογλου οργανώνει ένα μεγαλειώδες οικογενειακό δείπνο στην έπαυλή του στη Φιλοθέη. Φέτος, ακριβώς τα μεσάνυχτα, βρίσκεται νεκρός στο δωμάτιό του με την πόρτα κλειδωμένη από μέσα.

Τα πρωτοσέλιδα ουρλιάζουν πανευτυχή ΄΄φόνος 5 αστέρων΄΄. Ο  ΦΟΝΟΣ  ΄΄ΠΟΥΛΑΕΙ΄΄. Και σε έναν ιδιοκτήτη αλυσίδας ξενοδοχείων 5 αστέρων , αρμόζει. Η κόρη του μαζί με τη φίλη της δημοσιογράφου ξεκινούν μια αγωνιώδη έρευνα που θα τις βυθίσει στα πιο σκοτεινά στρώματα  της καλής κοινωνίας. Από τη Βοστόνη στο Λονδίνο και από το Λονδίνο στην Αθήνα, οι δρόμοι της νύχτας θα τις οδηγήσουν σε μυστικά και ψέματα. Σε κληρονομιές, εκβιασμούς, κρυμμένα πάθη, θαμμένες αλήθειες και ερωτικά σκάνδαλα. Όλα μαζί συνθέτουν ένα σκοτεινό μείγμα μέσα σε μια κλεψύδρα που αδειάζει γρήγορα ...γιατί στην πραγματικότητα απομένουν 24 ώρες μέχρι ο δολοφόνος να ξαναχτυπήσει.
Γιάννης Χατζηϊωάννου Β4

Σ΄ευχαριστώ για τις αναμνήσεις Cecelia Ahern

 

Πρόκειται για την ιστορία δυο διαφορετικών ανθρώπων και για το πώς οι ζωές τους θα τους φέρουν κοντά. Η κεντρική ηρωίδα , Τζόις που ζει στο Δουβλίνο πιστεύει πως τακτοποίησε τη ζωή της όμως μετά από ένα τρομερό ατύχημα που της συνέβη , χάνει το μωρό της καθώς και το γάμο της και ζει πλέον με τον πατέρα της. Από την άλλη πλευρά ο Τζάστιν χωρισμένος καθηγητής Πανεπιστημίου περνάει τον περισσότερο χρόνο του ταξιδεύοντας από το Λονδίνο στο Δουβλίνο για διάφορες διαλέξεις σχετικά με την τέχνη και την αρχιτεκτονική. Εκεί γνωρίζει τη Σάρα , μία γιατρό η οποία τον πείθει να δώσει αίμα. Όταν η Τζόις συνέρχεται από το ατύχημα της έχει γνώσεις και ικανότητες που δεν διέθετε πριν αλλά και μια σειρά αναμνήσεων που αφορούν τη ζωή κάποιου άλλου όπως δρομάκια στο Παρίσι το οποίο δεν έχει επισκεφθεί ποτέ και τις απέκτησε μετά από τη μετάγγιση αίματος η οποία τη ν βοήθησε να κρατηθεί στη ζωή. Τη στιγμή που η Τζόις έρχεται αντιμέτωπη με τον Τζάστιν δηλαδή με τον άντρα των αναμνήσεών της για πρώτη φορά δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι αυτό που τους ενώνει , νιώθει μια τεράστια χημεία μεταξύ τους την οποία βιώνει με τον ίδιο τρόπο και ο Τζάστιν. Το αίμα του κυλούσε μέσα της. Μετά από χρόνια μέσω της κόρης του Τζάστιν , Μπέα , οι δυο αυτοί άνθρωποι καταφέρνουν να έρθουν κοντά , να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και να εξακριβώσουν ότι όντως ο Τζάστιν ήταν αυτός που της έσωσε τη ζωή. Το βιβλίο καταλήγει με τον αμοιβαίο έρωτα των δύο ατόμων .

Τ. Αθανασία          Β4

"Τα βιβλία είναι παράθυρα, από τα οποία βλέπουν έξω οι ψυχές." Ερ. Μπήτσερ

Με πολλή αγάπη φτιάξαμε έναν κήπο με πολλά... παράθυρα!
Γιατί οι ψυχές χρειάζεται να ρεμβάζουν έξω από το παράθυρο.