Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026

το τρίστρατο του ΟΙΔΙΠΟΔΑ και το τρίλημμα του ΑΓΡΙΠΠΑ

 Ο ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ γράφει: Αν τα τρίγωνα δημιουργούσαν έναν θεό, θα του έδιναν τρεις πλευρές.

Ο Οιδίποδας ζει και μεγαλώνει στα παλάτια της Κορίνθου, ως γνήσιος και νόμιμος κληρονόμος του θρόνου.Μια μέρα όμως κάποιος τον αποκάλεσε «νόθο». Θέλοντας να μάθει το αληθές του λόγου,  αποφασίζει να πάει στο μαντείο των Δελφών. Εκεί η ιέρεια του Απόλλωνα,η Πυθία με ξεκάθαρο χρησμό τον διώχνει από τον ιερό χώρο της επειδή θα φανεί ομόκλινος του πατρός και πατροκτόνος, αιμομίκτης και σύζυγος της μητέρας του, καθώς και ότι αυτός και τα παιδιά του θα είναι αιτία πολλών κακών. Ο  Οιδίποδας, ξεχνώντας τους λόγους προσέλευσής του στην Πυθία, αποφασίζει να μην γυρίσει στη θεωρούμενη κατ' αυτόν πατρίδα του, την Κόρινθο για να μην προκαλέσει δεινά στους πραγματικά θετούς του γονείς. Κατά την περιπλάνησή του στον ελλαδικό χώρο, κατευθύνθηκε προς τη Θήβα. Σ΄ένα σταυροδρόμι της, το τρίστρατο με το όνομα «Σχιστή οδός», συναντά μια άμαξα και ύστερα από μια έντονη λογομαχία σκοτώνει τον κάτοχο της άμαξας και τους συνοδούς - δούλους του, εκτός από έναν. Όπως αποδεικνύεται αργότερα, με μαρτυρία του δούλου που σώθηκε, ο Οιδίποδας σκότωσε τον πατέρα του Λάιο, ο οποίος κατευθυνόταν προς την Πυθία για να μάθει τι απέγινε το παιδί του...

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ (τρίλημμα του βαρώνου  Münchhausen)

Ένα πιθανό σημείο του τριλήμματος του Αγρίππα είναι να παρουσιάσει ποιους δρόμους μπορεί να εξερευνήσει ένα άτομο που επιδιώκει να δικαιολογήσει τις πεποιθήσεις του, είτε για να μπορεί να θεωρηθεί ορθολογικό είτε να έχει γνώση. Είναι το πρώτο μέρος της διαλεκτικής. 

(regressive argument)μια πρόταση Α μπορεί να στηριχτεί σε μια πρόταση Β, η οποία να στηριχτεί σε μια Γ, η οποία σε μια Δ ... επ' άπειρον

(circular argument) μια πρόταση Α μπορεί  να στηριχτεί σε μια πρόταση Β η οποία με τη σειρά της να στηριχτεί σε μια πρόταση Γ η οποία να στηριχτεί πάλι στην πρόταση Α.

(dogmatic argument) η πρόταση Α ισχύει επειδή ισχύει η πρόταση Β, η οποία ισχύει επειδή ισχύει η πρόταση Γ κ.λπ. μέχρι να φτάσουμε σε μια πρόταση Ν η οποία ισχύει επειδή έχει τεθεί αξιωματικά.

Περισσότερες εφαρμογές έχει το δογματικό επιχείρημα (θεμελιωτισμός), παρότι  η επίκληση της αυθεντίας ή της κοινής αίσθησης, περιορίζει την αξίωση για επαρκή τεκμηρίωση.

και οι  ΠΑΡΑΔΟΞΟΛΟΓΙΕΣ;;  

 Δόξα τω Θεώ, είμαι άθεος.

 Πολύ νωρίς στη ζωή μου ήταν πια πολύ αργά.

Αν μια χελώνα δεν έχει το καβούκι της, θεωρείται άστεγη ή γυμνή;

Μετά από όλα αυτά,  θα σου δώσω ένα οριστικό «ίσως».

 Όταν το Ένα έκανε έρωτα με το Μηδέν, οι σφαίρες σφιχταγκάλιασαν τις στερεές τους γωνίες και οι πρώτοι αριθμοί κράτησαν την αναπνοή τους.

 Το προνόμιο των νεκρών: δεν πεθαίνουν ποτέ.

Αιωνιότητα: χάσιμο χρόνου.

Η σπάθη του Δαμοκλέους κρέμεται πάνω από το κουτί της Πανδώρας.

 Είναι σχεδόν σαν το παράδοξο του ψεύτη - δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι κάτι που λέμε ή χρησιμοποιούμε είναι ψευδές, επειδή χρησιμοποιώντας το δηλώνουμε έμμεσα ότι είναι αληθές. 

αλλά  η Ποίηση της ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ βάζει Άνω Τελεία  

 Εντέλει

Α, παντογνωσία με απογοητεύεις

Πώς εσύ που τόσο περιφρονείς

τις ολίγες γνώσεις τα λάθη

τις ανακρίβειες που ενοχοποιούν

την ηρωίδα ιστορία για πολύνεκρες ήττες που επέφερε

απορώ πώς ανέχεσαι να σε αμφισβητεί εξευτελιστικά ένα τελείως άγνωστό μας Άγνωστο.

Εγώ στη θέση σου θα ξέσκιζα τη φήμη μου.

τελικά, ασαφής η γνώση !

κι ο άνθρωπος ανάμεσα!!! 

 

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2026

Καποδίστριας

 200 περίπου χρόνια μετά ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θυμηθήκαμε τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο 27 Σεπτεμβρίου 1831)



 


Ένας σπουδαίος Έλληνας,  Ένας φωτισμένος δικτάτορας, Ένας ανιδιοτελής πατριώτης, Ένας ευφυής διπλωμάτης, Ένας έξυπνος πολιτικός, Ένας τίμιος Χριστιανός, Ένας λειτουργός γιατρός, Ένας διορατικός κυβερνήτης, Ένας αξιοσέβαστος κόμης 

Η ταινία του ΣΜΑΡΑΓΔΗ,  ἀξίζει πολλά γιατί μᾶς θυμίζει ὃτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς φυλῆς μας, τοῦ ἔθνους μας, τοῦ ἑαυτοῦ μας δέν εἶναι ὁ ἐξωτερικὸς, ὁ ξένος ἀλλά ὁ ἐσωτερικός !!!

 

 



Ο Καποδίστριας γνώριζε άπταιστα ιταλικά, γαλλικά και ρωσικά! 

Ο Μυριαγκός ήταν καταπληκτικός και ΩΡΑΙΟΣ από κάθε άποψη ( τον βοηθάει και η φυσική του ομορφιά και ο ρόλος του κόμη ταιριαστός)

 Η  ευφυία του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ τονίστηκε στο διπλωματικό χώρο και το ελληνικό του πνεύμα εντυπωσίασε (1ο μήνυμα για τους πολιτικούς μας)  και η ατομική συνείδηση των προκρίτων αθεράπευτη( 2ο μήνυμα για τους πολίτες )

  Μοναδικός ποὺ πολέμησε τὴν κληρονομικὴ μοναρχία τῶν κοτζαμπάσηδων καί τῶν προκρίτων...

 Το δαιμόνιο της φυλής μας και η γάγγραινα της διχόνοιας αναφάνηκε και ΠΡΕΠΕΙ 200 ΧΡΌΝΙΑ μετά να  αποδώσουμε φόρο τιμής στο γνήσιο πατριωτισμό (ας είναι και ωραιοποιημένος σε κάποια σημεία της ταινίας)

Οι ερμηνείες δεν με ενόχλησαν και μένω στο περιεχόμενο... ΚΑΛΩΣ γεμίζουν τις αίθουσες οι ΕΛΛΗΝΕΣ ( πολίτες και πολιτικοί)

 Τον είχαν προειδοποιήσει να μην πηγαίνει στην εκκλησία (και μάλιστα μόνος του), διότι εκεί είναι περισσότερο ευάλωτος σε επιθέσεις και υπήρχε έντονη φήμη ότι σχεδιάζουν εκεί τη δολοφονία του. Ο Καποδίστριας πράγματι δεν πήγε μια Κυριακή. Την επόμενη όμως είπε ότι "δεν γίνεται να μην εκκλησιαστώ ξανά, επειδή κάποιοι σχεδιάζουν να με δολοφονήσουν". Έτσι παράκουσε τους συμβούλους του και πήγε....

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ-Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΔΟΧΗ

Το πρωινό της 27ης Οκτωβρίου 1831 ο κυβερνήτης με την ολιγάριθμη φρουρά του (τον μονόχειρα Κρητικό Κοζώνη ή Κοκκώνη (1) και ένα στρατιώτη, το όνομα του οποίου ήταν Λέων ή Λεωνίδης) ξεκίνησε, σύμφωνα με την μαρτυρία του Κοζώνη, στις 06.35, προκειμένου να μεταβεί στον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, για να παρακολουθήσει την Κυριακάτικη λειτουργία. Οι δύο φρουροί, βάδιζαν λίγα βήματα πιο πίσω από τον Καποδίστρια, ενώ προπορευόταν ο γέρο-Γούτος, ο οποίος και ειδοποιούσε για την άφιξη του κυβερνήτη.Λίγο πριν από τον ναό (100-150 μ. περίπου πριν την είσοδό του), σε ένα ερημικό σημείο της διαδρομής, ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, φορώντας τα γιορτινά τους ρούχα και ερχόμενοι από το σπίτι τους, πλησίασαν τον Καποδίστρια και τη συνοδεία του από πίσω, τον χαιρέτησαν με σεβασμό και τον προσπέρασαν, φθάνοντας πρώτοι στην εκκλησία. O κυβερνήτης, όπως ισχυρίστηκε ο Κοζώνης, (στοιχείο όμως που δεν αναφέρθηκε στη δίκη), ανταπέδωσε τον χαιρετισμό.Η δολοφονία έγινε στις 7 το πρωί!!!! Αυτή ήταν η ώρα που πήγαινε εκκλησία ο Κυβερνήτης! Στις 7 το πρωί...

  -Δεν είναι δυνατόν επειδή  θέλουν το κακό μου κάποιοι να πάψω να εκκλησιάζομαι...Δεν πήγα μια Κυριακή, δεύτερη δεν γίνεται...

 

υγ. ΜΗΠΩΣ έπρεπε να διαφύγει το μοιραίο; να σωθεί;  ( ίσως η πολιτική μας να είχε κι ένα καλό πρότυπο) 

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025

Το Συμπόσιο, ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ και Κράτησα τη ζωή μου Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ

Το "Συμπόσιον" ο Νίκος Καζαντζάκης άρχισε να το γράφει το 1922  στο Βερολίνο.  Ασχολήθηκε με το ίδιο έργο το 1924 στον Πόρο Ηρακλείου, δίπλα στη θάλασσα, όπου πιθανότατα και να  το τροποποίησε χωρίς όμως να το ολοκληρώσει..Έκτοτε το έργο εγκαταλείφτηκε και το χειρόγραφο του βρέθηκε στο χρηματοκιβώτιο του πατέρα του Καζαντζάκη, μετά τον θάνατο του το 1932, και θα εκδοθεί για πρώτη φορά το 1971. 

 

 

 

ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ  ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ: ΕΠΙΦΑΝΙΑ 1937

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Ερμηνεία: Αντώνης Καλογιάννης

https://www.youtube.com/watch?v=2YxzApTeJWc&list=RD2YxzApTeJWc&start_radio=1


Κατά τον Πρεβελάκη, ο Καζαντζάκης μέσα από το έργο αυτό μας δίνει το στίγμα της πνευματικής του περιπλάνησης

Στο Συμπόσιον του Πλάτωνα, διερευνάται ο Έρωτας, ενώ στο Συμπόσιον του Καζαντζάκη κυρίαρχη θέση κατέχει η προσπάθεια του συγγραφέα να ζωντανέψει μέσα του αλλά και να εκφράσει τις παιδικές μνήμες που έχει από τον πατέρα του και το περιβάλλον του. Κεντρικό θέμα πάντως είναι ο ΕΡΩΤΑΣ που οδηγεί τον άνθρωπο στην αυτογνωσία και στη θέωση.Αναζητά την αλήθεια όπως ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ με το διάλογο και έτσι ο άνθρωπος μέσω της υπέρβασής του για την αλήθεια ξεπερνά τη θνητότητά του.  

 Ο συγγραφέας επιλέγει να πραγματοποιήσει κάτω από μια συνάθροιση μιας μικρής ομάδας, την ανακούφιση και τη λύτρωση  που νοιώθει αυτός αποφασίζοντας να μοιραστεί προσωπικά του θέματα με άλλους. Ερωτήσεις, απορίες, διαφωνίες, συγκρούσεις! Ζωντανός και αποκαλυπτικός διάλογος!  

Μέσα από την εξομολόγησή του ο Καζαντζάκης   αναφέρεται στην παιδική του ηλικία. Πώς ένιωθε σαν παιδί και πώς υπέφερε τα μαρτύρια των αγίων.  Τις λίγες χαρές που θυμάται από την ηλικία αυτή αλλά και τη θέλησή του να αρνηθεί τον κύρη και τη μάνα του. Πώς ξεπέρασε την κρίση της  ήβης με τη φυγή του από τον κόσμο, “ φυγή μόνου προς μόνον “ όπως αναφέρει ο ίδιος με το να πάει στο Άγιον Όρος, για το “ πνευματικό του προσκύνημα “,  όπως έκαναν οι ασκητές, εκεί όπου θα μάθει πόσο βαρύ είναι το μυστήριο της εξομολόγησης. 

Δηλώνει με ειλικρίνεια ότι η επιρροή του πατέρα του,  σαν “ μεγάλος πειρασμός “, περισσότερο και από τη γυναίκα, τον προτρέπει να βρει άλλο δρόμο για τον Θεό και αυτός είναι “η Πράξη “.

 Ο αναγνώστης μπορεί να γίνει μέρος της συζήτησης για να αναμετρηθεί το ανάστημα της Ψυχής  του ψελλίζοντας το Κράτησα τη ζωή μου.

Πώς είναι να κρατάς τη ζωή σου ,  κάτι που διαρκώς διαρρέει, αλλάζει, κυλάει, περνάει και χάνεται....

Πώς είναι να μιλάς με τον Άρπαγο, τον Μύρο, τον Κοσμά, τον Πέτρο,  να εξομολογείσαι, και να φωνάζεις στη Θύρα του Θεού,  είμαι Άνθρωπος;

Πόσο βαρύ είναι το μυστήριο της εξομολόγησης; Πώς περπατάς στη γης και πώς ξαλαφρώνει η καρδιά; 

 

Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή,

δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ• ψίθυροι

 σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη

σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια

σαν την ανάμνηση της φωνής σου λέγοντας «ευτυχία».

Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα  των νερών

 κάτω απ τον πάγο το χαμογέλιο της θάλασσας τα κλειστά πηγάδια

ψηλαφώντας με τις δικές μου φλέβες τις φλέβες εκείνες πού μου ξεφεύγουν

εκεί πού τελειώνουν τα νερολούλουδα κι αυτός ό άνθρωπος

 πού βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι της σιωπής.

 

 Σήκω! Το Θεό ζητάς; Να τον!
Είναι η πράξη, η γιομάτη σφάλματα, ψαχουλέματα, επιμονή κι αγώνα.
«Θεός είναι όχι η δύναμη που βρήκε την αιώνια ισορροπία, μα η δύναμη που σπάζει αιώνια την κάθε ισορροπία, ζητώντας όλο κι ανώτερη. Και βρίσκει το Θεό και δουλεύει μαζί του όποιος με την ίδια μέθοδο, στο στενό του κύκλο, αγωνίζεται και προχωρεί. Σήκω, κατέβα με τους ανθρώπους, μάθε να τους αγαπάς και να τους σκοτώνεις, ο έρωτας είναι σέβας, αγάπη και σιχαμός. Μην περιμένεις να γεννήσεις τίποτα μοναχός σου. Θα υψωθείς μόνο παλεύοντας με τους ανθρώπους, ελεώντας, μισώντας τη δύστυχη καρδιά μας. Να ’ρθεις με όλες σου τις αδυναμίες, τις λιποψυχιές και τις χίμαιρες, αλάκερος. Θα καθαρίσεις παλεύοντας. Τι περιμένεις;