Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017

Το Β1 κειμενικοποιεί πίνακες

κφ 8 αισθητική/ φιλοσοφία   ΘΑΥΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΩΡΑΙΟ


ΑΝ Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΙΛΟΥΣΕ ΘΑ ΕΛΕΓΕ….   ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ  Β1 
ΟΜΑΔΑ:   ‘’ ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ‘’

   ‘’Ο πόλεμος’’
Σύμπαν
Άνθρωπος υπερόπτης
Τραύμα: αίμα, απώλειες, ψυχοσωματικά τραύματα ανθρώπων
Τοίχος: ηθικοί φραγμοί κοινωνίας
Σύννεφα+ Γαλανός ουρανός = αναγέννηση+ ελπίδα          ΒΑΓΓΕΛΗΣ
άγαλμα                               γυναίκα στον πόλεμο (Βιετνάμ)
μπάλα             βόμβα, πυρηνικά  όπλα   
αίμα                  πληγή από τον πόλεμο
φράχτης                       δυσκολίες πολέμου
σύννεφα+ γαλάζιος ουρανός= αναγέννηση+ ελπίδα                    ΧΑΜΠΟΣ
Εν αρχή ην το χάος και με κάποια κοσμική συγκυρία δημιουργήθηκαν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι ως κερδοσκοπικά όντα δημιούργησαν κοινωνίες που έχουν ως απώτερο στόχο την απόκτηση εξουσίας. Κάθε διαφορετική κοινωνία δημιούργησε τους δικούς της ηθικούς φραγμούς. Οι κοινωνίες λόγω ιμπεριαλισμού-επεκτατισμού, συγκρούστηκαν προκαλώντας τεράστιες απώλειες σε κοινωνικούς και επιστημονικούς τομείς. Λόγω λανθασμένων αντιλήψεων , δημιουργήθηκε μια υπεροπτική άποψη ότι η ανθρωπότης είναι το κέντρο του κόσμου. Πού μπορεί να  οδηγηθούμε; Κανείς δεν ξέρει! Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει φως στον ορίζοντα. Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.    ΒΑΓΓΕΛΗΣ-ΙΩΑΝΝΑ
Μια γυναίκα βρίσκεται στον πόλεμο του Βιετνάμ. Καθώς περπατά στο δρόμο σκέφτεται τα προβλήματα του πολέμου και κοιτάζει τον ουρανό. Ξαφνικά μια βόμβα σκάει δίπλα της , τραυματίζεται στο κεφάλι και πεθαίνει.                                                ΧΑΜΠΟΣ-ΙΩΑΝΝΑ


             
ΟΜΑΔΑ:   ΄΄PRESIDENT TEAM ’’

‘’Tο όνειρο του μικρού BEN’’
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μακρινό χωριό, ζούσε ένα μικρό αγοράκι, ο Ben, μαζί με την οικογένειά του. Η οικογένειά του ήταν φτωχή. Ο πατέρας του ήταν ένας απλός ξυλουργός και η μητέρα του ασχολούνταν με τις δουλειές του σπιτιού. Ο Ben ήταν ένα ευχάριστο, πρόσχαρο παιδί, γνωστό σε όλο το χωριό για την ευγένειά του. Είχε πολλά ενδιαφέροντα αλλά ο διακαής του πόθος ήταν να επισκεφθεί το τσίρκο. Του άρεζε πάρα πολύ , αλλά το είχε δει μόνο σε φωτογραφίες από φίλους τουπου το είχαν επισκεφθεί παλαιότερα.
Μια μέρα καθώς έπαιζε στην πλατεία του χωριού με τους φίλους του, πέρασε το όχημα του δήμου και ανακοίνωσε ότι επρόκειτο το τσίρκο να έρθει στη διπλανή πόλη. Μόλις το άκουσε ο Ben , χάρηκε πάρα πολύ και ευθύς έτρεξε στο σπίτι του να το ανακοινώσει στους γονείς του. Τους παρακάλεσε, τους ικέτεψε αλλά ο πατέρας του ήταν κάθετος
-          Δεν έχουμε να φάμε, στο τσίρκο θα τρέχουμε. Τσίρκο είναι η ζωή μας!
Ο Ben ξέσπασε σε κλάματα και πήγε κατευθείαν στο δωμάτιό του.
Το άλλο πρωί  ένας περίεργος θόρυβος τον ξύπνησε. Σηκώθηκε από το κρεβάτι του και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Είδε πολλούς ανθρώπους να κατευθύνονται προς την πόλη  όπου θα ερχόταν το τσίρκο. Ντύθηκε γρήγορα και κατέβηκε κάτω. Ο πατέρας του δεν είχει φύγει ακόμη για τη δουλειά. Είδε το παιδί του πολύ στεναχωρημένο και κάτι ένιωσε μέσα του. Μόλις ο Ben κάθισε στο τραπέζι για να πάρει πρωινό, τον περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη. Ο πατέρας του, του ανακοίνωσε ότι τελικά θα τον πάει στο τσίρκο με την προϋπόθεση ότι από εδώ και πέρα θα τον βοηθάει στη δουλειά του. Ο Ben χάρηκε πάρα πολύ και έτρεξε να ετοιμάσει τα καλά του ρούχα για το βράδυ.
Όταν έφτασε στην πόλη, το θέαμα που αντίκρισε ήταν μαγευτικό. Ελέφαντες, ζογκλέρ, αερόστατα και πολλοί ταχυδακτυλουργοί.
Ήταν η καλύτερη νύχτα της ζωής του!!!!!!!!!!!
ΓΙΑΝΝΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ Κ.


ΟΜΑΔΑ: ΄΄THE FANTASTIC SIX ’’

‘’Αυτή η νύχτα μένει…’’
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ομάδα οι ‘’ΖουζουνοΑρλεκίνοι’’ στην 5η επέτειο προς τιμήν της ίδρυσης των ΖουζουνοΑρλεκίνων, ετοίμασαν μια εκδήλωση με ζογκλερικά και μουσική. Το κουνούπι Αρλεκίνος, άνοιξε την αυλαία, με το γνωστό κόλπο ΄΄πιάσε με , αν μπορείς’’, ενώ η Ζουζούνα μέλισσα και ο Βιολαίμης κάλυπταν το μουσικό κομμάτι. Τη συνέχεια της εκδήλωσης ανέλαβαν η Ψιψίνα με το κόλπο ΄΄κάνε μου λιγάκι νιάου’’ με τη φιλική συμμετοχή του κολλλητού της κατσίκι. Το πρόγραμμα έκλεισαν οι γοργόνες με δεύτερη φωνή τον Τριγωνοψαρούλη, που έλεγε το ‘’πλάτσα, πλούτσα, μ΄έχεις κάνει λούτσα’’. Εκεί όμως που κανείς δεν το περίμενε, μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο , η κακιά μωβμπλέ πεταλουδίτσα, την είδε ο Τριγωνοψαρούλης και από την τρομάρα του, φάλτσαρε στο σοπράνο. Έπεσαν οι γοργόνες από τη σκάλα που ήταν κρεμασμένες, καπνοί άρχισαν να βγαίνουν από παντού , το πάρτυ καταστράφηκε κι έτσι άδοξα έληξε η ΖουζουνοΑρλεκίνικη νύχτα!!!!!!!!!!!!!!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΕΛΙΝΑ, ΒΕΝΙΑ, ΡΑΝΙΑ, ΒΙΒΙΑΝ, ΝΤΟΥΛΗ


ΟΜΑΔΑΤΑ ΝΤΑΛΝΤΟΝΑΚΙΑ ΚΙ Ο ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ ΣΕ ΝΕΕΣ   ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

‘’ θεϊκές διαμάχες’’
Μια φορά κι έναν καιρό , πριν από πολλά χρόνια, ζούσαν στον Όλυμπο οι 12 αρχαίοι Έλληνες θεοί. Ο παντοδύναμος Δίας θέλοντας να επεκτείνει τη δύναμή του και στο θαλάσσιο κόσμο ήρθε σε αντιπαράθεση με τον ισχυρό αδελφό του Ποσειδώνα. Ο Δίας θέλησε αρχικά να λύσει τη διαμάχη διπλωματικά. Όμως ο Ποσειδώνας ήταν κάθετος στην απόφασή το υ, να μην παραχωρήσει το παλάτι του. Ο  Ποσειδώνας όντας θυμωμένος σήκωσε την τρίαινα και ξεκίνησε παλίρροια με σκοπό να ‘’πνίξει’’ το ουράνιο βασίλειο. Ο Δίας προσπάθησε να αποκρύψει το βασίλειο δημιουργώντας ένα νέφος γύρω από αυτό. Στη συνέχεια για να αμυνθεί έριχνε ασταμάτητα κεραυνούς στον υδάτινο χώρο. Ο Άδης  βλέποντας τα δύο πολυαγαπημένα του αδέλφια να προσπαθούν να αλληλοσκοτωθούν , δεν θα το συγχωρούσε στον εαυτό του να τους δει να πέφτουν στα Τάρταρα. Έτσι με σκοπό να τους διαχωρίσει, σήκωσε έναν τεράστιο βράχο ο οποίος ήταν αδιαπέραστος και από τις δυο μεριές. Τέλος , με τη βοήθεια του Άδη , τα δυο αδέρφια συμφιλιώθηκαν και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

ΣΤΡΑΤΟΥΛΑ, ΓΡΗΓΟΡΙΑ, ΕΡΡΙΚΑ, ΛΥΔΙΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ



ΟΜΑΔΑ:   ''ΤΑ ΤΑΠΕΙΝΑ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙΑ'' 

  Ο Θεός  ‘’αβγό’’
Μια φορά κι έναν καιρό δυο ψαράδες καθώς πήγαιναν στο ποτάμι να ψαρέψουν , αντίκρυσαν ένα πελώριο αβγοειδές πράγμα να βρίσκεται στην όχθη του ποταμού, ωσάν να έπεσε από τον ουρανό. Ξαφνικά το ΄΄αβγό΄΄ άρχισε να σπάει και τα κομμάτια απομακρυνόντουσαν σιγά σιγά το ένα από το άλλο. Μια τεντόρια  λάμψη τύφλωσε τα μάτια των ψαράδων και κατατρόμαξε τα ζώα ολόκληρης της γης. Αυτή η λάμψη προερχόταν από ένα στρογγυλόμορφο σώμα που βυθιζόταν στις φλόγες. Οι ψαράδες τρομαγμένοι έτρεξαν προς το χωριό τους για να φωνάξουν τους υπόλοιπους συγχωριανούς και αυτοί όταν βρέθηκαν μπροστά σε αυτό το σώμα από το δέος τους, αποφάσισαν να χτίσουν έναν ναό για να μην μπορεί κανείς άλλος να το κατακτήσει. Αλλά αυτό το σώμα νευρίασε από την αλαζονεία τους και εξεράγη ώστε πέθαναν όλοι και το σώμα πήρε τη θέση του στον ουρανό και δημιουργήθηκε μια καλύτερη ζωή στη γη.
                                                      ΕΙΡΗΝΗ, ΓΕΩΡΓΙΑ


Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017

ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ, Ο ξένος

 Μυθιστόρημα, ντοκιμαντέρ, ψυχολογία -νόσος του Άσπεργκερ ή ηθική φιλοσοφία;

Η  ζωή ενός αποξενωμένου ανθρώπου, του Mερσό, ο οποίος παρά το γεγονός ότι δεν διατηρούσε επαφή με τη μητέρα του, όταν εκείνη πεθαίνει, την κηδεύει και επιστρέφει στο Aλγέρι. Eκεί συναντάει μια κοπέλα και αρχίζουν μια ερωτική σχέση. Oταν ένας άντρας τον παρενοχλεί στην παραλία, ο Mερσό επιστρέφει σπίτι του, παίρνει ένα πιστόλι και τον σκοτώνει. Kατά τη διάρκεια της δίκης τον κατηγορούν ότι είναι ένας άνθρωπος χωρίς αισθήματα, ένας ασυνείδητος εγκληματίας.  Tον καταδικάζουν σε θάνατο. Λίγο πριν εκτελεστεί, αρνείται να μεταλάβει. O Kαμύ με το να διακηρύξει  την έλλειψη πίστης στο Θεό, κατάφερε να αποφύγει τις ηθικολογίες και να εισάγει νέα, αυθεντικά ενδεχόμενα συμπεριφοράς.  Η  ίδια η έννοια του παραλόγου στηρίζεται στην αναίτια πράξη.

Ο Μερσό, διεκδικεί το σεβασμό ,το δικαίωμα να πράττει κανείς με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Διεκδικεί μια κοινωνία που θα αποδέχεται το διαφορετικό όχι ως δικαίωμα, αλλά ως έναν τρόπο ολοκλήρωσης του διαφορετικού.
Στο τέλος του βιβλίου γράφει:
“Για να ολοκληρωθούν όλα, για να αισθάνομαι λιγότερο μόνος, μου απόμενε να ευχηθώ να είναι πολλοί οι θεατές την ημέρα της εκτέλεσής μου και να με υποδέχονται με κραυγές μίσους”.


Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017

Η Μοδίστρα, ΡΟΖΑΛΙ ΧΑΜ

Η Myrtle ‘Tilly’ Dunnage  ξέρει να εκδικείται με στιλ.
Ντυμένη με άψογο στυλ απ’ την κορυφή ως τα νύχια, φτάνει μια νύχτα σε ένα έρημο χωριό, χαμένο κάπου στην αχανή Αυστραλία. Κατεβαίνει από το λεωφορείο, ακουμπά μια ραπτομηχανή Singer απαλά στο χώμα, κοιτάζει τα κτίρια ολόγυρα ,ανάβει τσιγάρο και λέει: 
-Γύρισα καθάρματα!. 
Η Τίλη όπως είναι το παρατσούκλι της  έχει εκδιωχθεί άδικα από το Ντούνγκαταρ όταν  της φόρτωσαν μια άσχημη πράξη που δεν έχει κάνει. Τότε ήταν παιδί. Σκοπεύει μετά από 20 χρόνια απουσίας  να εκδικηθεί όσους την αδίκησαν και να συμφιλιωθεί με την γριά εκκεντρική μητέρα της, την Τρελομόλυ που την παράτησε στην τύχη της, μετά το βίαιο φευγιό της. Οι κάτοικοι της κοινότητας είναι όλοι ένας κι ένας! Από τον καμπούρη φαρμακοποιό στη σαδίστρια δασκάλα της, μέχρι τον τρελοδήμαρχο και την ψυχαναγκαστική γυναίκα του. Θα λυπηθεί μόνο τον γόη της περιοχής  που κάποτε ήταν ο μοναδικός της φιλαράκος, ενώ  θα της συμπαρασταθεί ο αστυνόμος του χωριού με τα παράξενα στυλιστικά γούστα… 
Πρωταγωνιστές : ο έρωτας, η εκδίκηση και η υψηλή ραπτική




Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2017

ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ, Θ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ


ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
Το βιβλίο ήταν πάρα πολύ ωραίο! Αυτό που μου άρεσε , ήταν το ότι είχε μικρά κεφάλαια, χρησιμοποιούσε εύκολες και γνωστές λέξεις και το νόημά του ήτανε κατανοητό, πράγμα που με διευκόλυνε να  διαβάζω το βιβλίο και σε ώρες που ήμουνα κουρασμένη. Η ιστορία ήταν πολύ όμορφη! Είχε μέσα ρομαντισμό (αλλά όχι σε σημείο που το μυθιστόρημα να γίνεται μελό), μίσος εκδίκηση, έρωτα, συγκίνηση και μέσα από μια πολύ όμορφη ιστορία έβγαιναν στην επιφάνεια ωραία μηνύματα. Επίσης μου άρεσε το πώς συνδέθηκε το πρώτο κεφάλαιο (ο φόνος) με τις τελευταίες εκατό σελίδες του βιβλίου. Το μόνο πράγμα που δεν με ενθουσίασε ήταν ότι ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια υπήρχε μια ιστορία που αφηγούνταν το παρελθόν ενός ήρωα πράγμα που με έκανε λίγο να βαρεθώ. Κατά τα άλλα ήταν ένα πολύ όμορφο βιβλίο και δεν θα μπορούσα να είχα βρει καλύτερη συντροφιά από αυτό για τα Χριστούγεννα!!!
                                                          ΜΥΡΙΣΙΔΟΥ ΑΝΝΑ, Α4





ΜΕΤΑΞΕΝΙΑ ΑΓΑΠΗ
Όσοι είναι λάτρεις των μυθιστορημάτων και είναι άνθρωποι με ρομαντική ψυχή, αυτό το βιβλίο είναι μια πολύ καλή επιλογή για να το διαβάσεις ευχάριστα και να καταλάβεις το  αληθινό νόημα της αγάπης η οποία όσες δυσκολίες και φουρτούνες κι αν περάσει στο τέλος τα νικάει όλα.
Το συγκεκριμένο βιβλίο σε παρακινεί να το διαβάσεις διότι το λεξιλόγιό του είναι απλό, κατανοητό με μικρές-κοφτές προτάσεις. Η αφήγηση κυλάει αβίαστα και ομαλά σε ευθύ λόγο. Επίσης οι διάλογοι δίνουν ζωντάνια, ποικιλία , προφορικότητα, παραστατικότητα, παρακινώντας εμάς να γίνουμε ήρωες του βιβλίου. Τα νοήματα αρθρώνονται με αλληλουχία και ο χρόνος των γεγονότων δεν συμπίπτει με τον χρόνο της αφήγησης, διότι διαπιστώνουμε συχνά αναδρομές στο παρελθόν. Όσο για τους χαρακτήρες, μας δίνει κάποια διάσπαρτα στοιχεία και μας αφήνει να σχηματίσουμε  τη δική μας άποψη. Το ύφος του είναι απλό, οικείο χωρίς να μπερδεύει ιδιαίτερα. Συχνές είναι οι αντιθέσεις και κυριαρχούν πολλά ρεαλιστικά στοιχεία. Επίσης, ο τίτλος και το εξώφυλλο του βιβλίου ταιριάζουν απόλυτα με όλη την υπόθεση. Μια όμορφη κοπέλα που νοσταλγεί και αναπολεί το παρελθόν κι ένα μεταξένιο φουλάρι σε γνωστή πλατεία της Ιταλίας. Το μόνο που μπορεί να μην κολακεύει την πλοκή του έργου είναι οι πολλές περιγραφές που καθυστερούν την εξέλιξη αλλά εντείνουν ... και την αγωνία.                                                                                        ΠΙΣΤΟΛΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, Α4


ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ+ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ




Ξεφυλλίζοντας τα φύλλα όχι του καπνού, αλλά του βιβλίου μεταφέρθηκα και εγώ
νοερά στην Καβάλα του 1928 ως ένα βουβό  πρόσωπο της ιστορίας.
'Αλλοτε έγινα η υπηρέτρια στο αρχοντικό του μεγάλου καπνέμπορα Δρένιου, άλλοτε περπατούσα
ξυπόλητη, αθέατη στα χωράφια με το Νικόλα και μύριζα μαζί του τη μυρωδιά του καπνού. Ήμουνα εκεί, στο βροχερό
Λονδίνο, αλλά και πόζαρα στο παγκάκι της Νέας Υόρκης. Το βιβλίο ΄΄Σαν τα φύλλα του καπνού'' σε ταξιδεύει χρόνια πίσω για να σου μάθει την ιστορία του τόπου σου,της Καβάλας, συνδεδεμένη με την καπνοπαραγωγή , η οποία βέβαια , παρουσιάζεται με πολλές λεπτομέρειες και γίνεται ίσως κάποιες φορές κουραστική, όπως κουραστική ήταν ορισμένες φορές και η παρουσίαση της ζωής των Αρώνηδων  πριν την καταστροφή της Σμύρνης. Παρόλα αυτά το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο, κατανοητό , με εκπλήξεις. Σε κάνει να το αγαπήσεις για την υπόθεσή του και όχι για τα ερωτικά που περιέχει, όπως κάνουν σχεδόν όλα τα υπόλοιπα σύγχρονα βιβλία. Έχει αυτό που λέμε happy end και ο αναγνώστης δικαιώνεται. Για τους κατοίκους της περιοχής το ότι δεν αναφέρεται το όνομα του χωριού ίσως αποτελεί μειονέκτημα. Η ζωή κάνει κύκλους και το νήμα της πολλές φορές καταλήγει εκεί απ΄όπου άρχισε. Ο Νικόλας και η Αρετή
 ζουν τελικά μαζί μέσα όμως από τους συνεχιστές τους.
                                                                                        ΚΙΚΗ  ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ , Α4
  











                           
  Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ''σαν τα φύλλα του καπνού΄΄ φυλλομέτρησα ένα μαγευτικό ταξίδι στο παρελθόν. Έμαθα την ιστορία του καπνού αλλά και του τόπου μου. Το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο και πέρασε γρήγορα η ώρα.Γιατί μού άρεσε η υπόθεση; Η ιστορία αγάπης του Νικόλα και της Αρετής μού κέντρισε το ενδιαφέρον καθώς η αγάπη τους άντεξε στα εμπόδια και στα χτυπήματα της μοίρας. Η ιστορία καταλήγει εκεί που όλα ξεκίνησαν... Το τέλος είναι ευχάριστο γιατί η αγάπη του Νικόλα και της Αρετής δικαιώνεται μέσα από τα μάτια της Αιμιλίας και του Νικόλα...

ΠΡΟΥΣΑΛΗ ΜΑΡΙΑ, Α4               

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017

Μεγάλες προσδοκίες, ΤΣΑΡΛΣ ΝΤΙΚΕΝΣ

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ είναι οι μεγάλες διαψεύσεις;
 Λονδίνο,  αρχές του 19ου αιώνα. Ο φτωχός-ορφανός  Πιπ, ενώ ζει μια δυστυχισμένη ζωή στο μίζερο χωριουδάκι του, δίπλα στους βάλτους του Κεντ, βλέπει ξαφνικά την τύχη να του χαμογελά. Μια μεγάλη κληρονομιά τον περιμένει. Ο δρόμος του όμως  διασταυρώνεται με τους δρόμους παράξενων ανθρώπων: Ο δραπέτης Μάγκουιτς, η τρελή μις Χάβισαμ, η άκαρδη ωραία Εστέλλα, ο πανούργος δικηγόρος Τζάγκερς και πολλοί άλλοι μπερδεύουν τη ζωή και την ψυχή του ήρωα.

Ο ΝΤΙΚΕΝΣ υποχρεώνει τον ήρωά του μέσα από τα βιώματά του να απαλλαγεί από τις ονειροπολήσεις του.

Με φόντο την ύπαιθρο, που παρακμάζει, και το άστυ, που αναπτύσσεται γοργά, ο Ντίκενς δημιουργεί μια σειρά αξιαγάπητους χαρακτήρες (όπως τον καλοκάγαθο Τζο και την γλυκιά Μπίντυ) που συγκρούονται με τους Κακούς, που κι αυτοί απ' την πλευρά τους έχουν τις δικαιολογίες τους.
 Ο ανικανοποίητος έρωτας, η φιλία, η μοίρα, η εκδίκηση, οι ταξικές συγκρούσεις, η κοινωνική αναρρίχηση, η αρρώστια, ο θάνατος και η λύτρωση περιγράφονται με ρεαλισμό .Μια αφήγηση που θέλει να αποδείξει ότι η φτώχεια δεν συνιστά φυσική κατάσταση ή προϊόν προσωπικής ανικανότητας, αλλά το απαραγνώριστο χαρακτηριστικό ενός πανίσχυρου ταξικού καθεστώτος, που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια την πίστη του στην ανισομέρεια και την ανισότητα.
 Παράλληλα με την κύρια πλοκή ξετυλίγονται  πολλές ανθρώπινες  στιγμές.
Ο Ντίκενς άλλαξε τρεις φορές το τέλος του βιβλίου αλλά μόνο στη δεύτερη και λίγο περισσότερο στην τρίτη υπονοείται πώς μάλλον ο Πιπ και η Εστέλλα θα μείνουν μαζί, χωρίς όμως να είναι και ξεκάθαρο. Στην ταινία ( η οποία γενικά έχει ωραιοποιήσει και παραλείψει ορισμένα κομμάτια της ιστορίας του βιβλίου) διαφαίνεται ένα πολύ πιο αισιόδοξο τέλος για τους δυο.

                                              

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2017

χιόνι



JOSE EMILIO PACHECO, Νύχτα και χιόνι

Μετάφραση: Άννα Βερροιοπούλου
Κοίταξα απ’ το παράθυρο κι αντί για κήπο αντάμωσα τη νύχτα
αστροκέντητη με χιόνι όλη.
Το χιόνι καθιστά απτή την ησυχία, είναι η κατάρρευση του φωτός
κι έπειτα σβήνει.
Το χιόνι δεν προσπαθεί τίποτα να πει: Είναι μονάχα μια ερώτηση που
απλώνει μυριάδες ερωτηματικά πάνω στον κόσμο.