Κι αν είναι πλήθος τ' άσκημα

κι αν είναι τ' άδεια αφέντες,

φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή,

φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω.

Να δώσει νόημα στων πολλών την ύπαρξη,

ένας φτάνει.

Κ. Παλαμάς

Παίζοντας-γράφοντας τίτλους

O καιόμενος – Ο στρατιώτης ποιητής- Με τι μάτια τώρα πια- Ο άνθρωπος με το κασκέτο.
Φωνές  λογοτεχνών  με  τίτλους  μίλησαν με τις φωνές των παιδιών μας.
… πόλεμος , φωτιά, φρίκη παντού. Ένα εικοσάχρονο παλλικαράκι ντυμένο στρατιώτης περιπλανιέται απορημένος ανάμεσα σε σωρούς και αποκαϊδια. Κάποιοι  τον σταματούν και τον ρωτούν:΄΄τι ζητάς εσύ εδώ;΄΄ τους κοιτά και αποκρίνεται: ΄΄εγώ ήμουν ποιητής. Τώρα όμως έγινα στρατιώτης –ποιητής΄΄. Δεν προλαβαίνει να τελειώσει τη φράση του και βλέπει τρεις στρατιώτες να κυνηγούν έναν άνθρωπο με το κασκέτο. Τον πιάνουν , τον δένουν και τον περιχύνουν με οινόπνευμα. Χωρίς ο άνθρωπος να το καταλάβει βρίσκεται καιόμενος και όλοι  τον κοιτούν με απάθεια. Βλέποντας όλα αυτά ο εικοσάχρονος στρατιώτης σκέφτεται: με τι μάτια τώρα πια θα αντικρύζω την ομορφιά της ποίησης όταν όλα σβήστηκαν από την μαυρίλα του πολέμου;                                                                                                                          Γ. ΒΕΝΕΤΗ
Σ΄ένα χωριό πολύ μακρυά , καθόταν δίπλα σε ένα ποτάμι ένας στρατιώτης που ήταν και ποιητής. Καθώς πλησίαζα  προς το μέρος του κατάλαβα ότι κάτι τον απασχολούσε και ήταν δυστυχισμένος. Όταν τον ρώτησα αν του συνέβη κάτι, μου απάντησε ότι μάλωσε με τον καλύτερό του φίλο  που τον έλεγαν Καιόμενο. Στο τέλος μου είπε κάτι που πιστεύω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ. ΄΄Με τι μάτια τώρα πια θα αντικρύζω τον ουρανό , τον ήλιο, τη φύση ενώ θα ξέρω ότι δεν έχω ένα φίλο για να μοιραστώ αυτό το συναίσθημα;                                                     ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ Α.
Ένα βράδυ του εμφυλίου ένας άνθρωπος με κασκέτο περιπλανιέται στους έρημους δρόμους . Στρίβοντας σ΄ένα δρομάκι αντικρύζει έναν στρατιώτη και μια κοπέλα να κάθονται στα σκαλοπάτια ενός σπιτιού . Εκείνος τις απαγγέλλει ποιήματα. Τι παράξενο σκέπτεται ο άνθρωπος. ένας στρατιώτης ποιητής ενώ την προσοχή του τραβά η ομορφιά της κοπέλας. Βλέποντας ο στρατιώτης τον παράξενο άνθρωπο ταράζεται. Σηκώνεται καιόμενος από ζήλια γι αυτόν. Δεν αργούν να βγούν τα όπλα. Ο στρατιώτης πέφτει νεκρός ενώ η κοπέλα φωνάζει το όνομά του. Απλώνει τα χέρια της χωρίς να μπορεί να τον φτάσει. Όταν αντιλαμβάνεται τι έχει συμβεί , κλαίγοντας μονολογεί. Με τι μάτια τώρα πια θα βλέπω από εδώ και πέρα τον κόσμο , αφού αυτός ήταν το φως μου;                                                                                                                              ΒΕΝΕΤΗ Μ.

Ο στρατιώτης ποιητής
Πολεμά!
Μέσα στις φλόγες καίγεται.
Καιόμενος,
Καιόμενος μέσα στις φλόγες.
Καιόμενος στην ψυχή.
Με τι μάτια τώρα πια,
Θα δω ξανά τον άνθρωπο με το κασκέτο;
Δυστυχώς, αυτό είναι ο πόλεμος…
Απώλειες…
Γιατί ο στρατιώτης πολεμά…
Μα καίγεται;;;;;;                                                          ΔΑΔΗΛΑΣ Δ.

Ο Χ. έχει μεγαλώσει πολύ πια. Είναι στην ηλικία , λίγο πριν το τέλος της ζωής του, όπου με θάρρος κοιτάει πίσω του και έχει τη δύναμη να κρίνει τον εαυτό του. Κρίνει όμως και μετανιώνει για τις πράξεις του πολύ αργά. Έχει μετανιώσει ειλικρινά για αυτά που έκανε, με ευχαρίστηση τότε , στα πλαίσια του επαγγέλματός του. Ο Χ. δεν είναι πια ο άνθρωπος με το κασκέτο που βασάνιζε αλόγιστα τον κόσμο και δεν δίσταζε να τους ρίξει στην  ΄΄πυρά΄΄ πολλές φορές. Αυτή ήταν άλλωστε η αρμοδιότητά του. Με τι μάτια  όμως τώρα πια θα γυρίσει να κοιτάξει τους καιόμενους; Πώς μπορεί τώρα πια να επανορθώσει και να σώσει τους καιόμενους συνανθρώπους, τον καιόμενο φίλο του. Αυτόν που για κάποιους αποτέλεσε σημείο μίσους τον οποίο κατάφεραν να εκδικηθούν. Και άλλοτε για κάποιον στρατιώτη ποιητή που παρακολουθούσε από κοντά τα πάθη του καιόμενου, αποτέλεσε σημείο θαυμασμού και έμπνευσης. Ήταν αυτός ο στρατιώτης ποιητής που πάντα υμνούσε και σεβόταν τα πάθη που ο Χ. είχε προξενήσει στους καιόμενους. Τι μπορεί λοιπόν πλέον να κάνει ο πρώην άνθρωπος με το κασκέτο; Ίσως να πλησιάσει τον στρατιώτη ποιητή για να θαυμάσει και να υμνήσει μαζί του αυτούς τους ανθρώπους!!!!!!!                   ΓΙΑΪΛΟΓΛΟΥ Α.

Με τι καρδιά με τι ψυχή με τι μάτια τώρα πια θα αμυνθείς μιας και κείτεσαι στο έδαφος καιόμενος ως στρατιώτης ποιητής στην άνιση μάχη της αγάπης, χτυπημένος από τον άνθρωπο με το κασκέτο;                                             ΑΝΔΡΕΑΔΟΥ Μ.

Τα περιθώρια για τον άνθρωπο με το κασκέτο στενεύουν. Είναι φυλακισμένος και δέχεται χτυπήματα καθημερινά ,σωματικά και ψυχικά. Σωματικά γιατί τον χτυπούν οι φύλακες και ψυχικά γιατί ζει σε μια κατάσταση ανελευθερίας. Νιώθει αδύναμος και δεν δύναται να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Αποφασίζει λοιπόν να γίνει στρατιώτης ποιητής και να βρει στην ποίηση την γιατρειά για τους πόνους του. ΄΄Πολεμάει΄΄ τις δυσκολίες του με τη βοήθεια της τέχνης και βρίσκει διέξοδο για τη λύση των προβλημάτων του. Ωστόσο , αισθάνεται ΄΄καιόμενος΄΄ και θυσιάζεται για τα πιστεύω του , τις αξίες και τα ιδανικά του. Όταν νυχτώνει και μένει μόνος σκέφτεται με τι μάτια τώρα πια θα αντικρύσει τον ήλιο το πρωί και θα αγωνιστεί ξανά με υπομονή και επιμονή…                                                              ΑΔΑΛΑΚΗ Β.

Με τι μάτια τώρα πια να σε δω,
όταν μπροστά μου καίγεσαι;
Όταν καιόμενος στα μάτια των πολλών
ξυπνάς συνειδήσεις;
Με πόση δύναμη να πω σε έναν τέτοιο
΄΄στρατιώτη΄΄
αυτά που ενδόμυχα μου κρύβω;
Που με ντροπή αμέτοχος ακόμα μένω
στην  Ποίηση που φτιάχνεις;
Μ΄αυτήν που στρατιώτης - ποιητής
κατέληξες να μάχεσαι για τα ιδανικά
πιο ιδανικά.
Άραγε θα έχω το θάρρος να ενταχθώ
μες στο ολοκαύτωμα ή θα μείνω πάλι
κρυμμένος κάτω από το κασκέτο;
Οι περισσότεροι ... άνθρωποι με κασκέτα είμαστε!
                                                              ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Θ.



ΥΓ. Και οι μεγάλοι λογοτέχνες δεν ήταν κάποτε μικροί;

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη φράση: ''σ' αγαπώ  γιατί σε χρειάζομαι'' και ''σε χρειάζομαι γιατί σ΄αγαπώ'';
ΛΟΥΙΖ ΝΟΡΜΑΝ ''το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται μάλλον στο να τη χαρίζεις παρά στο να την περιμένεις ''

ΜΑΓΙΑ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑ, Η αλφαβήτα της εφηβείας

ένα μυθιστόρημα; ένα θεατρικό κείμενο; ένα αλφαβητάριο;
δεν έχει σημασία ο χαρακτηρισμός.
μάλλον μια  σημαία ανακωχής ανάμεσα σε γονείς και εφήβους.
αφορμή για να ψιθυρίσουμε όλοι αν οι νέοι ήξεραν, αν οι μεγάλοι μπορούσαν...

Τι θα συμπληρώναμε εμείς στα 24 γράμματα της αλφαβήτας;
ΑΓΧΟΣ
ΒΑΡΕΜΑΡΑ
ΓΟΝΕΙΣ
ΔΙΑΙΤΑ
ΕΡΩΤΑΣ
ΖΗΛΙΑ
ΗΡΩΕΣ
ΘΑΝΑΤΟΣ
ΙΝΤΕΡΝΕΤ
.....
και στο Ω...;        ω ρ ι μ ό τ η τ α (αν την είχαμε δεν θα ήμασταν έφηβοι!!!!!!!!!!)

σελ.10 ...Ευτυχώς όμως που όταν είσαι δεκαπέντε ξέρεις να διεκδικείς και δε χαρίζεσαι εύκολα. Δεν το κάνεις επίτηδες βέβαια. είναι η εποχή που λες -και κάνεις- αυτό που σου λέει η καρδιά σου, κι αυτή σε τραβάει από το μανίκι θες δε θες.... 

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΟΥ ΡΑΝΙΑ, Β1, Διαβάζοντας ένα βιβλίο για τη φιλοσοφία...μου

ΟΔΟΣ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ

ήτανε  ένα φθινοπωρινό απόγευμα Κυριακής
18 και 30
η παρέα εξαιρετική,νεανική,χαμογελαστή...
συνάντηση έξω από το θέατρο...
όλοι μας νομίζαμε ότι θα δούμε τη Μαρία να αναπολεί τον Τάκη της...
τελικά αξίζει να μοιράζεσαι με ευλάβεια ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνεις...
μάλλον  δεν έβρεξε...
μόνο μέσα στην καρδιά μας συναισθήματα
φόβο,θυμό,απόγνωση,ανατριχίλα,απελπισία
χωρίς ανάσα χαρακτηρίσαμε την εξομολόγηση
συγκλονιστική,τρομερή,παιδικό τραύμα, αληθινή,πραγματική,αλλιώτικη,καταπληκτική,συναισθηματική,εκφραστική
ψυχοπλακωθήκαμε και ανατριχιάσαμε 
ΟΧΙ γιατί είχε μόνο ψ υ χ ή
αλλά γιατί είναι όμορφο να ακουμπάει η ψυχή μας σε δροσερά χαμόγελα!!!!!!!
Μπράβο στα παιδιά μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΥΓ. Μήπως η πενικιλλίνη στη φυματίωση της παιδείας μας είναι το πάμε θέατρο μαζί;

"Ακόλαστη Αυγούστα" Γεώργιος Ρούσσος

Η αυτοκράτειρα Ζωή στο θρόνο του Βυζαντίου- η μετάνοια και η τραγική πτώση της αυτοκράτειρας Ζωής.

Η ζωή , οι ίντριγκες, πάθη και εγκλήματα στο "δοξασμένο" μας Βυζάντιο. Αν αληθεύουν τα όσα αναφέρονται στα δύο αυτά βιβλία , να συνεχίσουμε να είμαστε περήφανοι για το ένδοξο παρελθόν  και τους προγόνους μας. 

 



Ο Λιβανέζος ποιητής ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ διαβεβαίωνε πως είχε μάθει ''τη σιωπή μέσω του φλύαρου. την ανοχή , μέσω του αδιάλλακτου και την ευγένεια μέσω του αγενούς''. Ας είναι καλοδεχούμενοι και αυτοί οι δάσκαλοι.