Κατήγορος: ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ: ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ Υπεράσπιση: ΑΠΟΓΝΩΣΗ
Τ.Σ.ΕΛΙΟΤ , Οι κούφιοι άνθρωποι 1925
V
....
Η ζωή είναι μακριά πολύ
Ανάμεσα στον πόθο
και στον σπασμό
Ανάμεσα στη δύναμη
και στην ύπαρξη
Ανάμεσα στην ουσία
και στην κάθοδο
Η Σ κ ι ά πέφτει
Ότι Σου εστίν η Βασιλεία
Ότι Σου εστίν
Είναι η ζωή
Ότι Σου εστίν η..
Έτσι τελειώνει ο κόσμος
Έτσι τελειώνει ο κόσμος
Έτσι τελειώνει ο κόσμος
Όχι με έναν β ρ ό ν τ ο
μα μ’ένα λ υ γ μ ό.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΕΛΙΟΣ 1953-2016 Το έγραψα χωρίς ανάσα τα βράδια, με πολύ άγχος. Πρέπει να μου πήρε γύρω στα 15 ξενύχτια, το τελείωσα σε μία ημέρα γύρω στις 6 τα ξημερώματα και όταν τελείωσα, είπα: “Αυτό είναι λυτρώθηκα”
«...Ο χρόνος, το πέρασμα του χρόνου, έλεγε η Simone Weil, είναι η χειρότερη τραγωδία του ανθρώπου, και πρωταρχική αιτία κάθε μορφής σκλαβιάς. Αρνούμαι να εγκλωβιστώ στις μνήμες μου, να παγιδευτώ στη φυλακή του παρελθόντος, αρνούμαι να υποκύψω στο σπαραγμό ενός μέλλοντος που δεν έχω πια. Για πρώτη φορά, προσπαθώ συνειδητά να ζω στο παρόν μου. Τον λίγο καιρό που μου απομένει, κάθε καινούργια μέρα που μετρώ, εκείνο που με διακατέχει πιο επιτακτικά είναι η επιθυμία ο θάνατός μου να ‘ναι συνεπής με το ατομικό credo της ζωής μου. Η επιβεβαίωση αυτή είναι η ύστατη ματαιοδοξία μου. Θέλω (αλλά θα προλάβω;) να μετατρέψω συνειδητά το θάνατό μου σε μια πράξη καθαρής ελευθερίας!’’».
Νικηφόρος Βρεττάκος – Ο Ταΰγετος και η σιωπή, (1949)
Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος
Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος: όπως η κόρφος της μητέρας μου.
Με πότισε γαλάζιο, αψύ αίμα, ήλιο και πράσινο
ως να μου δέσει την ψυχή όπως την πέτρα του
ως να χαράξει στην καρδιά μου τις βαθιές χαράδρες του
να σχηματίσει μες στη ζωή μου δώδεκα κορφές
να βγαίνω απάνω με μοναδικό μου όνειρο τον ήλιο.
Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ 1942-1998 με την ποιητική συλλογή «Οι ώρες των άστρων» αναζητά το ανεξήγητο «ριζωμένος στην ανθρώπινη ανάσα»
τό νόημα τῶν βουνῶν ἀσάλευτων φυλλομετρώντας
ἤ πού τή λήκυθο φυλάγοντας τῆς νηνεμίας
καταμεσίς στή λυσίκομη πιλαλίστρα τοῦ Αἰγαίου»
Ιστίον«ένα λίνο συννεφάκι λάμνοντας απάνου στο τρυφερό του το αχ έλιωσε στο μπλέ του ουρανού κι έσταξε στου ματιού σου την άκρη»
Μικροσκόπιον/Τηλεσκόπιον «Σήψη γηρατειών και σκόνη/διακονεί τη γοτθική κάμαρα του Φάουστ. Μια μπουκιά δροσιά μέσα στους κρίνους σπουδάζει τη λιτανεία του γαλαξία.»
Η όγδοη μέρα,
«Περιμένοντας δώθε από τούτα τα ναυαγισμένα βουνά/το τάμα της παιδικής ηλικίας/λησμονημένο στην περιπέτεια των δρόμων/κουβαλάμε το φως και το λισγάρι της όγδοης μέρας/που την εμπιστεύθη δική μας/η πίκρια του θεού».
υγ.1 Αλήθεια, θα πηγαίνατε μάρτυρας υπεράσπισης ή κατηγορίας;
υγ.2 Ο Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ, υπογραμμίζει Στο πρώτο σκαλί 1899 Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι· τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Καλοδουλεμένο άρθρο και έξυπνο. Είναι όπως ακριβώς τα λες: η Ελπίδα κατηγορεί την Ευθανασία που την υπερασπίζεται η Απόγνωση!!! Μια φράση που τα λέει όλα. Όσο για την άποψη μου στην ερώτησή σου στο υστερόγραφο, απλώς επιγραμματικά: Δεν παραδίδω στον εχθρό μου, ούτε τον εχθρό μου!
ΑπάντησηΔιαγραφή"Να λες "Ναι!" στην ανάγκη, να μετουσιώνεις το αναπόφευκτο σε δικιά σου λεύτερη βούληση, αυτός, ίσως, είναι ο μόνος ανθρώπινος δρόμος της λύτρωσης".
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάβασα με προσοχή το άρθρο σου γιατί το θέμα που πραγματεύεται είναι ένα από τα πιο δύσκολα και λεπτά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Διακρίνω μέσα στη γραφή σου, εκτός από την «τολμηρή» σύνθεση φιλοσοφικών και ποιητικών αναφορών, μία έντονη υπαρξιακή φόρτιση. Ίσως να συμβάλει σ’ αυτό και η είδηση των τελευταίων ημερων για την ευθανασία της νεαρής Ισπανίδας. Θέτεις ζητήματα όπως, ελευθερία, αυτοδιάθεση, ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ο Έλιοτ, ο Βρεττάκος, ο Λιαντίνης, απαντούν στα ερωτήματά σου με στοχαστικό βάθος και με κάποια, ισως, θεατρικότητα στην δραματική αντιπαράθεση εννοιών όπως η ελπίδα, η απόγνωση και η ευθανασία. Όμως, παρά την ένταση του θέματος, διατηρείται ένας λόγος ποιητικός και ευαίσθητος, που οδηγεί τον αναγνώστη σε προσωπικό προβληματισμό. Προσωπικά, είμαι αδιάλλακτη και από ισχυρή θέση αντίθετη, με την «αποχώρηση» του Λιαντίνη. Η ευθανασία και κάτι τέτοιες «αποχωρήσεις» αποδομούν το νόημα της ελπίδας αλλά και της ίδιας της ζωής.
ΑπάντησηΔιαγραφήη απόγνωση είναι επαναστατική πράξη ενώ η ελπίδα είναι καθησυχαστική και ο όρος ''δικαίωμα'' δεν είναι η εξουσία που παρέχει η έννομος τάξη σε καθένα μας να υλοποιεί ένα ιδιωτικό του συμφέρον;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠ.Κ: πολύ ωραίο άρθρο....
ΑπάντησηΔιαγραφήΗΘΙΚΑ ΗΘΗ (Moral) ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ(Ethics), μια μικρή ανάλυση περί σύγκρουσης Αξίας- Δικαιώματος:
Ηθικά Ήθη, αναφέρονται στο σύνολο των προσωπικών πεποιθήσεων, δηλαδή τι πιστεύουμε ότι είναι σωστό ή λάθος.
Ηθική Φιλοσοφία, συστηματική και κριτική εξέταση των πεποιθήσεων περί σωστού και λάθους με σκοπό να τις αξιολογήσει και δικαιολογήσει με επιχειρήματα και αρχές.
Εξεταζόμενη αξία: Ζωή.
Ο Ηρακλής παρευρισκόμενος μπροστά το δίλημμα της Αρετής και της Κακίας, του καλού και του κακού (το δίλημμα της παραδοσιακής Ηθικής Φιλοσοφίας) ήταν εύκολο να αποφασίσει. Θα ήταν όμως εξίσου εύκολο να αποφασίσει, μπροστά στο δίλημμα δύο αξιών (π.χ δίλημμα ευθανασίας ή υποβοηθούμενης αυτοκτονίας (Ζωή έναντι Ζωής, π.χ καρκινοπαθής σε τελευταίο στάδιο κτλ) ή άμβλωσης (Γυναίκα/Ζωή έναντι Ζωής/έμβρυο). Εκ του πραγματικού λοιπόν διλήμματος (Ζωή έναντι Ζωής) η Εφαρμοσμένη Ηθικη Φιλοσοφία αποκτά λόγο δημόσιο, όχι όμως άνευ κανόνων γιατί θα δημιουργηθούν Ηικοί Σταυροφόροι, υπό φιλοσοφικούς κανόνες και φιλοσοφικό πλαίσιο σκέψης για να δημιουργηθούν Ηθικοί Στοχαστές. Χωρίς να κουράσω με τεχνικούς φιλοσοφικούς όρους (οι οποίοι ωστόσο θα ήταν απαραίτητοι), ας δούμε ψύχραιμα τις περιπτώσεις:
Στην πρώτη (Τ.Σ Ελιοτ) και στην τρίτη περίπτωση (Νικηφόρος Βρεττάκος) , έχουμε να κάνουμε με θανάτους (δηλαδή με την περάτωση της αξίας της Ζωής) από φυσικά αίτια, στις οποίες η ανθρώπινη υπόσταση , δλδ τα Υποκείμενα δεν καταλήγουν με φυσικό τρόπο. Φυσικό λέγοντας δηλαδή ως ορίζει ο Φυσικός Νόμος, ως συμφωνεί η θρησκευτική ηθική, ως κατανοεί ο πολιτιστικός καθολικισμός, δηλαδή το κριτήριο του ηθικά ορθού είναι δεοντολογικό και σύμφωνο με τον Φυσικό, τον προσωπικό μέρος του Πολιτιστικού και του Ηθικού Νόμου, άρα όλα καλά! [Ηθικός Σχετικισμός= οι ηθικές κρίσεις εξαρτώνται από το γενικό σύνολο]
Στην δεύτερη περίπτωση (Αλέξανδρος Βέλιος),όμως λαμβάνει χώρα μια περίπτωση παθητικής ευθανασίας – ενώ η δημοσιογραφική αμάθεια βάζει τίτλο ¨μη υποβοηθούμενη ευθανασία¨. Στην περίπτωση αυτή το Υποκείμενο ενεργεί. [Ηθικός Υποκειμενισμός= οι ηθικές κρίσεις εξαρτώνται από το ίδιο το Υποκείμενο].
Στην τελευταία περίπτωση (Δημήτρης Λιαντίνης) μια περίπτωση αυτοχειρίας. Ωστόσο ο καθηγητής Φιλοσοφίας γνωρίζει και διδάσκει καλά τους όρους και τις έννοιες της Ηθικής Φιλοσοφίας – και όχι μόνο-, διαχωρίζει, κρίνει, συγκρίνει, εξετάζει και επανεξετάζει τον βίο. Γνωρίζει τις Δεοντολογικές , τις Τελολογικές θεωρίες , την Ηθική Θεωρία των δικαιωμάτων και των καθηκόντων , την μεθοδολογία του δικαιώματος, της Αυτονομίας, της Βούλησης κ.α και πράττει με το κριτήριο του ορθού πρώτου Αγαθού, , κτλ . Πράττει κατόπιν κρίσης όχι κοινού νου, αλλά φιλοσοφικού στοχασμού πάνω στο φαινόμενο του θανάτου. [Ηθικός Ρεαλισμός= η ηθική έχει αντικειμενικό έρεισμα]… «φεύγω αυτοθέλητα […] έζησα έρημος και ισχυρός» έγραψε.
Η αλήθεια είναι πως εγώ δεν ξέρω που στέκομαι ως προς το συγκεκριμένο θέμα. Δικαίωμα είναι μια ελευθερία που κρίνεται άξια προστασίας από το κράτος και επιτρέπει στο άτομο να την αξιοποιήσει. Σαφώς και ο άνθρωπος έχει όχι μόνο δικαίωμα στη ζωή αλλά και δικαίωμα να ζει με αξιοπρέπεια. Θα ενέτασσα την απόφαση κάποιου να τερματίσει τη ζωή του στο φάσμα της αυτοδιάθεσης. Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι εφόσον η αυτοκτονία δε θεωρείται έγκλημα, τότε υφίσταται δικαίωμα στον θάνατο. Ωστόσο, θεωρώ εσκεμμένη την επιλογή του νομοθέτη να μη ρυθμίσει (τουλάχιστον στη χώρα μας) το δικαίωμα στην ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ καθώς κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε θετική δράση του κράτους και ενεργή συμμετοχή σε μια τέτοια διαδικασία. Εν αντιθέσει, τώρα υπάρχει ένα σκοπούμενο νομικό κενό που δε συντάσσεται αυστηρά ούτε υπέρ του ενός ούτε υπέρ του άλλου. Η συζήτηση εννοείται παίρνει άλλες διαστάσεις όταν εμπλέκουμε και το θρησκευτικό/θρησκειολογικό στοιχείο. Νομίζω πάντως τελικά ότι κι εγώ ως μάρτυρας υπεράσπισης θα πήγαινα (εννοείται κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις και δικλείδες ασφαλείας...)
ΑπάντησηΔιαγραφή