ΚΑΙΡΟΣ - ΕΥΚΑΙΡΙΑ - TEMPUS- ΟCCASIO

 

Ο  Καιρός  του Λυσίππου, είναι ένα άγαλμα που παρίστανε ένα γυμνό έφηβο με κοντά μαλλιά και φτερούγες στα πόδια. 
Ο «Καιρός», με λυγισμένα γόνατα, με φτερά στην πλάτη και στα ποδοστράγαλα, τρέχει βαστώντας στο αριστερό χέρι ζυγαριά στηριγμένη σε ακμή ξυραφιού, υποδηλώνοντας πόσο εύκολο είναι να διαταραχτεί η ισορροπία των πραγμάτων. Κατά τον Παυσανία υπήρχε βωμός του Καιρού στην Ολυμπία, στην είσοδο του σταδίου, κοντά στον βωμό του «Εναγωνίου» Ερμή δηλαδή του Ερμή προστάτη των αγώνων.


Ο επιγραμματοποιός Ποσείδιππος σημειώνει: -Γιατί κρατάς ξυράφι στο δεξί σου χέρι;
-Δείγμα προς τους ανθρώπους, πώς είμαι πιο κοφτερός από την αιχμή του.
-Γιατί έχεις την κόμη στην όψη;
– Για να με αρπάξει εκείνος που θα με συναντήσει.
-Γιατί είσαι πίσω φαλακρός;
-Γιατί αν δεν με πιάσεις από εμπρός, είναι αδύνατον να με πιάσεις από πίσω
-Για πιο σκοπό σε έκανε ο τεχνίτης;
-Για σένα ξένε, για να μάθεις και να γίνεις σοφότερος.

Ο Απόστολος Παύλος  στην επιστολή προς Εφεσίους γράφει: «Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, ότι αι ημέραι πονηραί εισι» (Εφεσ. ε’, 16).

 Ό μακάριος Ιερώνυμος ερμηνεύει ως εξής: «Όταν χρησιμοποιούμε τον χρόνο σε καλές πράξεις, τότε τον εξαγοράζουμε».

«Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλά μου χωρίς να πιω ούτε μια στάλα. Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα.» Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ, Μυθιστόρημα 

 

Tempus edax rerum: Ο πανδαμάτωρ  χρόνος ΟΒΙΔΙΟΣ 

Ωστόσο τρώω πασατέμπο passo + tempo  δηλαδή "περνώ το χρόνο μου"

ακούγοντας https://www.youtube.com/watch?v=G_bD7ls4xy4  η ζωή περνάει και χάνεται κι η στιγμή δεν πιάνεται...