Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Ας έτονε....


Λίγα λόγια για το έργο

Η παράσταση που θα παρακολουθήσετε είναι πέρα για πέρα ερασιτεχνική αλλά και πέρα για πέρα αληθινή.

Μια αγροτική οικογένεια το 1920 ζει στην Μπάφρα του Πόντου. Ο πατέρας Πέτρος και η μαμά Δέσποινα έχουν μία μεγάλη θυγατέρα τη Μαρία, τον Κυριάκο, τον Πλάτωνα, τον Αλέξανδρο και το μικρό Ιορδάνη. Ζούν ήρεμα και ειρηνικά. Ο μικρός Αχμέτ είναι ο καλύτερος φίλος του Αλέξανδρου μέχρι να συμβεί το κακό.Ο πόλεμος, οι σφαγές, ο ξεριζωμός του 1922. Οι Τούρκοι σφάζουν τους γονείς. Ο Κυριάκος, ο Πλάτωνας, ο μικρός Ιορδάνης φεύγουν στο βουνό για να σωθούν. Ο Αλέξανδρος μένει πίσω. Η Μαρία ακολουθεί το δρόμο της καρδιάς της. Η οικογένεια των Κυριακιδαίων διαλύεται.Ο μικρός Αλέξανδρος περιπλανώμενος βρίσκει έναν Τούρκο τον Ομέρ που τον παίρνει στη δούλεψή του στην Κερασούντα. Δουλεύει φιλότιμα και ο Ομέρ τον αγαπά σαν παιδί του.Μετά από έξι χρόνια ο Aλέξανδρος αποφασίζει να έρθει στην Ελλάδα για να ψάξει τα αδέλφια του. Η Μαρία θα μείνει πίσω στη Μικρά Ασία κοντά στον αγαπημένο της Μουράτ.Ο μεγάλος Αλέξανδρος φθάνει στο λιμάνι της Πάτρας. Εκεί συναντά έναν καλό άνθρωπο, Έλληνα αυτή τη φορά. Ο σταφιδοπαραγωγός Στέφανος θα του δώσει φαγητό, δουλειά, ζεστασιά. Όμως ούτε η κόρη του η Ελπίδα θα τον κρατήσει μακριά από την αναζήτηση των αδελφών του.Φθάνει στην Καβάλα το 1930 και σε ένα καφενείο στις Καμάρες μαθαίνει ότι τα αδέλφια του ζουν στο χωριό Στεγνό….


 Η παράσταση θα οδηγήσει σε κουβέντες πολλές κουβέντες


Για Πρόσφυγες, για Ανθρώπους, για την Ιστορία


όπως παραδίδεται από τους αιώνες στους επόμενους αιώνες!


Ευχαριστούμε τη μαθήτριά μας Ξανθοπούλου  Κική που κατέγραψε την ιστορία του προπάππου της, Αλέξανδρου


και το συνάδελφο Λυμπεράκη Δημήτρη που μέσα στο βιβλίο του κατέγραψε ότι οι προσφυγικές γενιές είναι πολλές!


Η συνέχεια επί σκηνής…


 



 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου