Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ποίηση... κατά Καζαντζάκη!

Αν η τέχνη εμπνέει, τότε η φιλοσοφία στην τέχνη γίνεται σπίθα που φουντώνει την φωτιά στο μυαλό και στην ψυχή των μαθητών.
Ο Αλέξης Ζορμπάς είχε την δική του άποψη για το τι είναι Ποίηση.

Οι μαθητές του Β1 δημιούργησαν την δική τους:
https://wordart.com/rpuobe138qwl/word-art-5

...και οι μαθητές του Β3 τη δική τους
https://wordart.com/pq3e601yotqx/word-art

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

το Β2 για τη φιλοσοφία έγραψε




Αν η φιλοσοφία ήταν λουλούδι θα ήταν….  
          

       
         

Αν η φιλοσοφία ήταν παιχνίδι θα ήταν…

                  
                   η ίδια η Ζωή…
 


 
                 

Αν η φιλοσοφία ήταν ουρανός θα ήταν…
συννεφιασμένος, ηλιόλουστος, γαλανός, καθαρός,έναστρος….

 Αν η φιλοσοφία ήταν τοπίο θα ήταν…
λιβάδι, πεδιάδα, ερημικό, νεκροταφείο,καταρράκτες, περίεργο, γκρεμός, Β. Σέλας…
Αν η φιλοσοφία ήταν φουστάνι θα ήταν…
μακρύ, διάφανο, σκούρο γκρι,απλό, μαύρο/κόκκκινο εξώπλατο, κοντό, πολύχρωμο, σεμνό, με ντεκολτέ, πορτοκαλί…
Αν η φιλοσοφία ήταν τραγούδι θα ήταν…
μπαλάντα, ελληνικό, λαϊκό, κλασικό, rap, jazz, περίπλοκο, exist, sign of the times, ακριβό μου διθέσιο, ξημερώματα, αν σε χάσω, οι ψυχές και οι αγάπες, life is life, stairway to heaven, γιατί
Αν η φιλοσοφία ήταν φαγητό θα ήταν…
μουσακάς, τορλού,σνίτσελ,φακές, μακαρόνια, σούπα, πρασόρυζο….
 Αν η φιλοσοφία ήταν δωμάτιο θα ήταν…
φωτεινό, τεράστιο, άδειο, γεμάτο, μακρόστενο, ακατάστατο, σκοτεινό, παιδικό, παράδεισος, το δικό μου, υπνοδωμάτιο, κουζίνα, εργαστήριο, σουίτα, γραφείο, άνετο…
Αν η φιλοσοφία ήταν γλυκό θα ήταν…
σοκολατίνα, προφιτερόλ, κανταϊφι, τούρτα, παγωτό, τσιζκέικ, τάρτα,σοκολατόπιτα, του κουταλιού….


Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

στο σκοτάδι απαντάς με φως

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
στην ταινία του Γ.ΣΜΑΡΑΓΔΗ τίποτε δεν ήταν συγκλονιστικό
ίσως γιατί ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ταξιδευτής, φιλόσοφος, λογοτέχνης, νομικός,στοχαστής
είναι μια συγκλονιστική προσωπικότητα
που δεν ''φθάνει'' μια ταινία....
για τα ταξίδια και τα όνειρά του .....Κρήτη, Αθήνα, Αίγινα, Γαλλία, Βερολίνο,Βιέννη, Κίνα, Ρωσία ...
για τον άνθρωπο και τον Έλληνα....

 Διαβάζοντας στη σύζυγό του Ελένη(Μ.Καλογήρου) την αυτοβιογραφική «Αναφορά στον Γκρέκο» που έχει σχεδόν ολοκληρώσει, ο Νίκος Καζαντζάκης(Ο.Παπασπηλιόπουλος/Σ.Ληναίος) αναπολεί την πολυτάραχη ζωή του.

Αναζητάει σκηνοθέτης,σεναριογράφος, συγγραφέας, ήρωας αλλά και ο καθένας μας
την απελευθέρωση από τους φόβους, τα βασανιστικά ερωτήματα ζωής και θανάτου κάτω από τους λεπτούς και λεβέντικους ήχους της κρητικής λύρας και πάνω στις ανήσυχες πλαγιές του Ψηλορείτη!

Τα δάκρυα των ανθρώπων μπορούν να γυρίσουν όλους τους νερόμυλους της γης, μα το νερόμυλο του Θεού δεν τον γυρίζουν...
Η αγάπη και η συμπόνια είναι θυγατέρες του ανθρώπου, όχι του Θεού!
Μα ας είναι καλά ο καιρός, αυτός μας λυπάται..ένα σφουγγάρι είναι ο καιρός και σβήνει..και γρήγορα το νέο ανοιξιάτικο χορτάρι θα σκεπάσει τις ταφόπετρες, κι η ζωή θα ξαναπάρει, αγκομαχώντας, τον ανήφορο... (σελ.428) 

Έρωτας ελευτερίας, να μην καταδέχεσαι, μήτε για τον παράδεισο ακόμα, να σκλαβώνεις τη ψυχή σου..παιχνίδι παλικαρίσιο απάνω από την αγάπη και τον πόνο, απάνω από το θάνατο.. να συντρίβεις τα παλιά καλούπια, και τα πιο ιερά, όταν πια δε σε χωρούν..(σελ.436)Αναφορά στον Γκρέκο



Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

44ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ

ναι στην πόλη μας
ήρθαν να μιλήσουν για τον πατέρα της ιστορίας
για το λογοτέχνη
τον προσωκρατικό φιλόσοφο
τον παραμυθά
τον Ίωνα από την Αλικαρνασσό
τον εθνογράφο
τον κοσμοπολίτη
τον πολυταξιδεμένο
τον λαογράφο
τον γεωγράφο
τον ΗΡΟΔΟΤΟ 485-425 π.Χ.
που ένωσε τον ασιατικό με τον ελληνικό πολιτισμό με τις ιστορίες του, τις νουβέλλες του, τις παρεκβάσεις του.

Ειπώθηκαν, συζητήθηκαν πολλά:
αντικειμενικός,διδακτικός, επιστήμονας, αιθεροβάμων...

Διαπιστώσαμε ότι ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ  ενέπνευσε το ΣΕΦΕΡΗ, τον ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟ, τον ΚΑΒΑΦΗ. Ιδού:
Γιώργος Σεφέρης «Επικαλέω τοι την θεόν...»   
...
Λάδι στον ήλιο·
τρόμαξαν τα φύλλα
στου ξένου το σταμάτημα
και βάρυνε η σιγή
ανάμεσα στα γόνατα.
Έπεσαν τα νομίσματα·
«Επικαλέω τοι την θεόν…».
Λάδι στους ώμους
και στη μέση που λύγισε
γρίβα σφυρά στη χλόη,
κι αυτή η πληγή στον ήλιο
καθώς σημαίναν τον εσπερινό
καθώς μιλούσα στον αυλόγυρο
μ’ ένα σακάτη.
Κούκλια, Κύπρος Νοέμ. ’53
Το ποίημα του Σεφέρη «Επικαλέω τοι την θεόν...» ανήκει στη συλλογή «Ημερολόγιο Καταστρώματος, Γ», που περιέχει ποιήματα τα οποία ενέπνευσε στον ποιητή το ταξίδι του στην Κύπρο. 
Ο τίτλος του ποιήματος, όπως και το βασικό ιστορικό του πλαίσιο, αντλούνται από την Ιστορία του Ηροδότου:
«νθα πεν ζηται γυνή, ο πρότερον παλλάσσεται ς τ οκία τίς ο ξείνων ργύριον μβαλν ς τ γούνατα μειχθ σω το ρο. μβαλόντα δ δε επεν τοσόνδε· πικαλέω τοι τν θεν Μύλιττα. Μύλιττα δ καλέουσι τν φροδίτην σσύριοι... νιαχ δ κα τς Κύπρου στ παραπλήσιος τούτ νόμος.»
[= Όταν μια γυναίκα καθήσει εκεί (δηλ. στον αυλόγυρο του ναού της Αφροδίτης) δεν την αφήνουν να πάει σπίτι της παρά αφού ένας ξένος της ρίξει χρήματα στα γόνατα και σμίξει μαζί της μέσα στον ναό. Και ρίχνοντάς τα πρέπει να πει τούτο μόνο: «Στο όνομα της θεάς Μύλιττας» - Μύλιττα ονομάζουν την Αφροδίτη οι Ασσύριοι... Και σε μερικά μέρη της Κύπρου υπάρχει ένα έθιμο παραπλήσιο με τούτο.] Ηρόδοτος Ι 199
Το λάδι στο σώμα εκτεθειμένο στον ήλιο, εκτεθειμένο στις διαθέσεις οποιουδήποτε περαστικού θελήσει να διεκδικήσει τον έρωτα της γυναίκας. Κι η γυναίκα απόλυτα αφημένη στην επιλογή του άγνωστου άντρα, τον οποίο δεν μπορεί να τον αρνηθεί, όποιος κι αν είναι, όπως κι αν είναι.

Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος: «Την ώρα που αφήνει τα λεφτά, πρέπει να πει αυτά τα λόγια μόνο: “Στο όνομα της θεάς Μύλιττας”. Μύλιττα ονομάζουν οι Ασσύριοι την Αφροδίτη. Το ποσό μπορεί να είναι οσοδήποτε· δεν πρόκειται η γυναίκα να το αρνηθεί· δεν έχει αυτό το δικαίωμα· γιατί τα χρήματα αυτά είναι ιερά. Ακολουθεί λοιπόν τον πρώτο που θα της δώσει κάτι, και δεν αποδοκιμάζει κανέναν. Αφού σμίξει μαζί του κι έχοντας εκπληρώσει το χρέος της προς τη θεά, φεύγει πια για το σπίτι της, και στο εξής, ό,τι και να της δώσει κάποιος, δεν μπορεί να την κάνει δική του.»
Συνδέσαμε ΑΙΣΧΥΛΟ, ΣΟΦΟΚΛΗ, ΟΜΗΡΟ, ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ, ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ...
με τους Πέρσες, με τον Αγαμέμνονα, με τον τύραννο...
για να έχει αποδείξεις το απόφθεγμα του ΕΥΡΙΠΙΔΗ
"Ὃλβιος ὃστις ἱστορίης ἒσχε μάθησιν''

Ακούσαμε πολλά στο συνέδριο:
Ο «χάλκεος πίναξ» Αρισταγόρου

Η παρ’  Ἡροδότῳ ναυμαχία της Σαλαμίνος και οι Πέρσαι του Αισχύλου  

Το πόδημα του Ιστιαίου

Ο Θεμιστοκλής στο έργο του Ηροδότου

Ηρόδοτος και Κύπρος

Η παραδειγματική λειτουργία του λόγου του Κροίσου 
Ηρόδοτος και Παλατινή Ανθολογία
Η νουβέλα του Κανδαύλη, του Γύγη ή της γυναίκας αμφοτέρων;
Οι  Σκύθες του Ηροδότου
Ο μύθος της Ελένης στον Ηρόδοτο
Πηγές του ηροδότειου έργου, έλεγχος και αξιοπιστία τους
Ηρόδοτος:  Pater historiae  ή  homo fabulator
Οι εναλλακτικές εκδοχές στον Ηρόδοτο
 Η αιτιολογία του πολέμου ως επιστημονικό και  μεθοδολογικό εργαλείο στον Ηρόδοτο (1.1-6) και τον   Θουκυδίδη (1.23.6)                    
Θρησκεία και ηθική στο έργο του Ηροδότου
Ηρόδοτος: εκεί που σμίγουν η παρατήρηση, η παράδοση  και η Ιστορία                   
Μια σύγχρονη ανάγνωση της συζήτησης των Περσών περί πολιτευμάτων (3.80 – 3)
Σχέσεις του Ηροδότου με την Αθήνα
Βασιλεύς, τύραννος, μούναρχος, δεσπότης: οι πολλαπλές όψεις της δεσποτικής εξουσίας στις ηροδότειες Iστορίες
Το πολιτικό σύστημα της Σπάρτης στον Ηρόδοτο
Τι μπορούμε να μάθουμε για την ευτυχία από τον «πατέρα της Ιστορίας»;
Το φαινόμενο του πολέμου στις Ιστορίες του Ηροδότου
                 
Λειτουργία του πλούτου στους Πέρσες του Αισχύλου και στην ἱστορίη του Ηροδότου
                  
Λειτουργία και ερμηνεία των ονείρων στην ηροδότεια αφήγηση: το παράδειγμα του Αστυάγη
                     
 Τα όνειρα του ομηρικού Αγαμέμνονα και του ηροδότειου  Ξέρξη
Η  ηθική στο 7ο βιβλίο του Ηροδότου και η έννοια της ελευθερίας: από τον Δημάρατο στον Λεωνίδα και η  διαχρονική τους απήχηση ιστοριογραφικά και ποιητικά
                   
Ναυτιλίαι και πλόοι: το ναυτικό βίωμα στον Ηρόδοτο
                    
 Η έννοια της φιλίας στον Ηρόδοτο
                      
 Λατρευτικά Έθιμα στην ἱστορίην του Ηροδότου

 Λαογραφικά και ανθρωπολογικά στοιχεία
                   
Γυναικείος δόλος: ἔργον μέγα τε καὶ θωμαστὸν 
                     
T ὑπερέχοντα ζῷα ὡς κεραυνοῖ  θεὸς οὐδὲ ἐᾷ φαντάζεσθαι: τα καιρικά φαινόμενα στον κόσμο των Ιστοριών                                               
 Ο Ηρόδοτος πρόδρομος της ταξιδιογραφίας;
                     
 Οἱ ἀναφορές τοῦ Ἡροδότου στούς Πελασγούς                                   
Διάβαζε ο Αριστοφάνης Ηρόδοτο;
 Το έργο του Ηροδότου και η τέχνη της εποχής του
Οι ηροδότειες επιδράσεις στο έργο ενός άγνωστου ιστορικού του 1ου αι. π.Χ.              
Πλουτάρχου,  Περὶ τῆς Ἡροδότου κακοηθείας. 
Το ιστορικό παράδειγμα  στη Δεύτερη Σοφιστική
                    
Ὕβρις και τίσις του Γύγη: ηροδότεια αφετηρία-  πλατωνικές προεκτάσεις
                    
Η  θέση της γυναίκας στην αρχαία Βαβυλώνα σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και απήχηση των απόψεών του στη λογοτεχνία και τη ζωγραφική της νεότερης εποχής
                      
To αξιοθαύμαστο ως ουσιαστικό μέρος της δομής του λόγου του Ηροδότου. Επιβιώσεις του μυθολογικού αυτού  στοιχείου στη δημοτική παράδοση
 Καπισίνσκι και Ηρόδοτος. Ένας δημοσιογράφος στα  βήματα του ιστοριογράφου
                    
Ο μύθος του Πολυκράτη στην αρχαία ιστορία και στη ρομαντική ποίηση: μια συγκριτική ανάγνωση του  Ηροδότου και του F. Schiller                                                                           
Το Δαχτυλίδι του Πολυκράτη:  Ο Ηρόδοτος, ο Schiller και         ένα χαμένο μάθημα για τα όρια και την ουσία της  ανθρώπινης ευτυχίας
                      
Η ηροδότεια ιστορία του Κανδαύλη (Ἡρόδ. 1.7-12) στις Δάφνες και Πικροδάφνες των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά
                    
Αξιοποιώντας την Ιστορία του Ηροδότου σε διαθεματική  προσέγγιση με τη Νεοελληνική Γλώσσα: διδάσκοντας  Περιγραφή και Αφήγηση
                    
 Ο Ηρόδοτος στο παιδικό ιστορικό μυθιστόρημα.
                    
Αρχαία Ελληνική Γραμματεία στο Γυμνάσιο: όταν Ηρόδοτος συναντά τον Όμηρο
                    
Από τις Ηροδότου Ιστορίες στη διδακτική της Ιστορίας.
Μια πρόταση διερεύνησης των αιτιακών σχέσεων για την ανάπτυξη της ιστορικής σκέψης
             
Ο Ονήσιλος όπως εμφανίζεται στον Ηρόδοτο και στον Παντελή Μηχανικό: μια διακειμενική προσέγγιση
                      


Τελικά, (1.1)Ἡροδότου Ἁλικαρνησσέος ἱστορίης ἀπόδεξις ἥδε, ὡς μήτε τὰ γενόμενα ἐξ ἀνθρώπων τῷ χρόνῳ ἐξίτηλα γένηται...



ΥΓ. Ευγνωμονούμε το συμβούλιο του Συνδέσμου Φιλολόγων Καβάλας και ιδιαίτερα την πρόεδρο Β.Γιαρίμπαπα που οργάνωσαν ένα υπέροχο συνέδριο στην Καβάλα ώστε να αναρωτηθούμε για τα λόγια του ΗΡΟΔΟΤΟΥ:
Τα αυτιά πιστεύουν πιο δύσκολα από τα μάτια;
Πολύ λίγα πράγματα συμβαίνουν στο σωστό χρόνο, και τα υπόλοιπα δεν συμβαίνουν καθόλου;;;;