Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Λίγα λόγια...



Μια ακόμη διασκευή της πολυπαιγμένης Οδύσσειας ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο της Χρυσούπολης από την ερασιτεχνική θεατρική ομάδα 2ου Γυμνασίου και Γενικού Λυκείου της πόλης. Αυτή η εκδοχή όμως ήταν κωμική και τελείως σύγχρονη με αποτέλεσμα τη δημιουργία συζητήσεων και σχολιασμού στην πλειοψηφία τους με θετικό πρόσημο. Η επιτυχία του έργου βασίστηκε στην ολόκαρδη ερμηνεία των μαθητών και στον πρωταγωνιστή- αστέρι που - ως Οδυσσέας- άφησε το στίγμα του στο χώρο της κωμωδίας. Ακόμα κι αν το σενάριο''σήκωνε'' διορθώσεις και η σκηνοθεσία τελειοποιήσεις, φάνηκε ότι οι υπεύθυνοι της παράστασης δούλεψαν με μεράκι αφοσιωμένοι στο στόχο τους, την παραγωγή γέλιου (και το κατάφεραν). Το κοινό καθηλωμένο και ΄΄ θύμα΄΄ απροσδόκητων ξεκαρδιστικών ατάκων, στο τέλος χειροκροτούσε με θέρμη. Το κεφάλαιο των μη ανιαρών αλλά συγχρόνως εκπαιδευτικών σχολικών παραστάσεων έχει αρχίσει και σίγουρα η πρώτη σελίδα θα μείνει αξέχαστη!!


                                                                                                               Μια μαθήτρια της Β' Λυκείου

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Στον πηγαιμό για την Ιθάκη συνάντησα ...τον Τάκη



Ως προς το είδος: υβρίδιο! Ανάμεσα σε έπος, κωμωδία, σάτιρα!
Ως προς το περιεχόμενο: χαρούμενο! κλασικό, μοντέρνο, μουσικοχορευτικό!
Ως προς τον τίτλο: Στον πηγαιμό για την Ιθάκη…
συναντήσαμε πολλούς και πολλά
τον ΟΔΥΣΣΕΑ και…τον ΤΑΚΗ
ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ και τον ΚΑΒΑΦΗ
ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ και ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ
ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ και την ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ και ΤΟ SURVIVOR
THN ΙΣΤΟΡΙΑ και τη φαντασία μας…
συναντήσαμε μαθητές με κέφι και συνεργάτες με μεράκι….

Για τον τίτλο διαφωνήσαμε όλοι εμείς
Για το τέλος θα αποφασίσετε όλοι εσείς.

Ο Θεός να δώσει να τα καταφέρουμε και η Μούσα της επικής ποίησης να μας συγχωρέσει!
Η απόπειρα δολο- πλοκίας μας  επί σκηνής…









Η θεατρική ομάδα μάς έδωσε το ωραίο ταξίδι
Χωρίς αυτήν δεν θα βγαίνες  στο δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική τη βρήκες, η θεατρική μας δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες με τόση πείρα, 
ήδη κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.


Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ



Ο Κρίστοφερ Μπουν  είναι ένας παράξενος νέος υψηλής λειτουργικότητας συνδρόμου Asperger και το μυαλό του δουλεύει με τρόπο ιδιαίτερο. Ξέρει πάρα πολλά για τα μαθηματικά και πολύ λίγα για τους ανθρώπους. Του αρέσει να φτιάχνει κάρτες και σχεδιαγράμματα, λατρεύει τα αστυνομικά μυθιστορήματα και το κόκκινο χρώμα. Δεν του αρέσει το κίτρινο και το καφέ, δεν αντέχει να τον αγγίζουν και δεν μπορεί να πει ψέματα. Ένα βράδυ βρίσκει νεκρό το σκύλο της γειτόνισσας του και αποφασίζει να ξεδιαλύνει το μυστήριο. Ξέρει τους πρώτους αριθμούς στα μαθηματικά αλλά δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει μεταφορά.
Υπερβαίνει τον αυτιστικό εαυτό του δείχνοντας τον δικό μας εαυτό γονέα, έφηβο, δάσκαλο που ίσως δεν αντέχουμε  τις  υπερβάσεις....Ή μήπως μπορούμε;;;

 «Ένας άνθρωπος που σκοτώνει έναν σκύλο είναι επικίνδυνος, ακόμη κι αν είναι ο μπαμπάς σου», λέει ο Κρίστοφερ και αποφασίζει να φύγει για πρώτη φορά μόνος του από το σπίτι και να αναζητήσει τη μητέρα του, επειδή δεν αισθάνεται πια ασφαλής σε αυτό. Εισχωρεί σε μια μεγάλη περιπέτεια -το να βρει το μετρό, να βγάλει εισιτήριο, να κυκλοφορήσει σε μια μεγαλούπολη. Δεν είναι ο γονιός, που δεν εμπιστεύεται το παιδί, αλλά το παιδί που δεν εμπιστεύεται τον γονιό.


Μια παράσταση που εκτός του ότι δίνει μια εύγλωττη εμπειρία γι’ αυτόν καθ’ αυτόν τον αυτισμό, μας θυμίζει ότι η Τέχνη μπορεί -αν θέλει- να προχωράει μπροστά τον πολιτισμό, τον τρόπο που ζούμε, που σχετιζόμαστε, που κατανοούμε, που υπάρχουμε.

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Αγάπη... κάθε είδους!

Η αγάπη πάντα εμπνέει! Πόσο μάλλον, όταν πρόκειται για υπέροχους εφήβους!
Τα παιδιά διάλεξαν τραγούδια, πίνακες ζωγραφικής, αποκάλυψαν συναισθήματα, εξέφρασαν την τρυφερότητά τους.
Σας ευχαριστώ, Α4, για την δροσιά και την ομορφιά της ψυχής σας, που μοιραστήκατε μαζί μου!



http://linoit.com/users/vikigia73/canvases/%CE%91%CE%93%CE%91%CE%A0%CE%97%20%28%CE%914%202019%29


Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ

Μοναξιά

Πού θα πάμε, ψυχή, μ’ όλη τούτη
την εξορία που μέσα μας φέρνουμε;
Μαζί μας κανένας κι η μοναξιά
έγινε τόσο παράξενη, που είναι ίδια
με τη συντροφιά των πολλών ανθρώπων.
Μιλάς και σωπαίνεις και τα πράγματα
μένουν αδιάλλαχτα, σα να μην υπάρχει
θέληση καμιά, να τα κυβερνήσει.
Αστειότερες, οι θλιβερές προσπάθειες,
γιατί τόση απαισιοδοξία;… Σαν το τίποτα
να μεγάλωσε, να φούσκωσε αλλόκοτα,
δείχνει ένα πρόσωπο παράφορο δίχως μορφή,
έτοιμο να σκάσει, να βγάλει απ’ το νου,
όλα τα πλήθη που το κρατούν
και τώρα διασπώνται, σαν το τίποτα
να γίνετ’ ένα μυρμήγκιασμα.
Α, τι αθλιότητα περιέχουν
τα μάτια τής μοναξιάς!
Φύγετε τόσο μακριά,
που ποτέ να μη συναντήσετε πια
την μονάχην εικόνα σας,
καθώς φαίνεται, σήμερα, ολόκληρη.


Λογοτεχνικό ψευδώνυμο της ποιήτριας, θεατρικής συγγραφέως, δοκιμιογράφου και μεταφράστριας Χρυσούλας Αργυριάδου, το γένος Πεντζίκη.  Η Ζωή Καρέλλη γεννήθηκε το 1901 στη Θεσσαλονίκη, σε μία πλούσια οικογένεια της πόλης· αδερφός της υπήρξε σπουδαίος Έλληνας συγγραφέας,  Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης (1908-1993).Στα γράμματα παρουσιάστηκε το 1935 από τις στήλες του περιοδικού «Το Τρίτο Μάτι», όπου δημοσίευσε το δοκίμιο «Διαθέσεις». Το 1937 πρωτοδημοσίευσε το ποίημά της «Φετεπουρσικρί» στο περιοδικό «Μακεδονικές Ημέρες» και το 1940 την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Πορεία». Η ποιητική της παρουσία είναι έντονη τη δεκαετία 1948-1958. Συνολικά, εξέδωσε δώδεκα ποιητικές συλλογές, πέντε θεατρικά έργα και πολλά δοκίμια, ενώ πολλά κείμενά της βρίσκονται δημοσιευμένα σε λογοτεχνικά περιοδικά. Η Ζωή Καρέλλη τιμήθηκε με το Β’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή «Κασσάνδρα» (1956) και το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τα «Ποιήματα 1940-1973» (1974). Το 1982 έγινε η πρώτη γυναίκα που αναγορεύθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1985 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Χρήστος Σαρτζετάκης, της απένειμε το Μετάλλιο του Ταξιάρχη του Φοίνικα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ την αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορα το 1988.Το μεταφυσικό πρόβλημα και η υπαρξιακή αγωνία αποτελούν  τους σταθερούς άξονες της ποίησής της. Η Ζωή Καρέλλη πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 16 Ιουλίου 1998, σε ηλικία 97 ετών.

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

δημιουργική εργασία στη φιλοσοφία με το Β4

ξεκινήσαμε από την απορία(κφ1)
προχωρήσαμε στις λέξεις και νόημα(κφ2)
αναζητήσαμε τη γνώση (κφ3)
και δημιουργήσαμε το ωραίο (κφ8)
απομένει να αξιολογήσετε την πράξη (κφ 6)